Posts tonen met het label Kindermishandeling. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kindermishandeling. Alle posts tonen

donderdag 12 januari 2012

Kindermishandeling in Nederland Anno 2010

Kindermishandeling in Nederland Anno 2010


De Tweede Nationale Prevalentiestudie Mishandeling van kinderen en jeugdigen (NPM-2010)



Rapportage door beroepskrachten en scholieren

Vorig jaar waren in Nederland 34 per 1000 kinderen van 0-17 jaar slachtoffer van mishandeling of verwaarlozing. Dat zijn in heel Nederland bijna 119.000 kinderen in één jaar tijd. Dit cijfer is gebaseerd op gevallen van kindermishandeling gerapporteerd door meer dan 1.100 beroepskrachten die met kinderen te maken hebben in allerlei sectoren zoals onderwijs, juridische en sociaalmedische zorg, in combinatie met het aantal gemelde kinderen bij de Advies-en Meldpunten Kindermishandeling (AMK). Ook rapporteerden bijna 2.000 middelbare scholieren over mishandeling. Ongeveer 99 per 1.000 middelbare scholieren gaven aan in 2010 te zijn mishandeld, hetzelfde aantal als vijf jaar geleden.



Aantal meldingen

Sinds 2005 is het aantal meldingen van mishandeling gestegen. Bij de AMK’s steeg het aantal meldingen van 3,8 naar 6,4 per 1.000 kinderen. De schattingen op basis van meldingen door beroepskrachten stegen van 24,1 tot 27,4 per 1.000 kinderen. Vooral onderwijs- en emotionele verwaarlozing zijn toegenomen. Ook getuige zijn van geweld in het gezin werd vaker gemeld.



Risicofactoren

Gezinnen met (zeer) laag opgeleide ouders, met werkloze ouders, éénoudergezinnen, gezinnen met drie of meer kinderen, en stiefgezinnen laten een groter risico op kindermishandeling zien. Ook een allochtone achtergrond betekent een verhoogd risico, maar voor gezinnen van Marokkaanse, Turkse, Surinaamse, of Antilliaanse herkomst valt dat extra risico weg als rekening wordt gehouden met het gemiddeld lagere opleidingsniveau. Voor gezinnen uit landen die op een vluchtelingstatus duiden blijft het risico bestaan. Mogelijk spelen trauma’s in deze gezinnen daarbij een belangrijke rol. Vijf jaar geleden kwamen ongeveer dezelfde risicogroepen naar voren.



Conclusie en aanbeveling

De aandacht voor kindermishandeling in de afgelopen jaren heeft geleid tot een toename in het aantal meldingen maar nog niet tot een merkbare daling in aantallen slachtoffers, constateren de onderzoekers van de Universiteit Leiden en TNO. Ze pleiten voor structurele investeringen in een krachtiger aanpak, door opvoedingsondersteuning voor ouders in het eerste jaar als voorbereiding op geweldloos ouderschap algemeen te maken.

donderdag 22 oktober 2009

Egypte weigert toegang voor medische hulp kinderen in gaza

Egypte weigert toegang voor medische hulp kinderen in gaza




Donderdag 22 oktober 2009

De kinderen in Gaza wachten op medische hulp, en deze medische hulp staat al tien dagen te wachten op de haven van Port Said in Egypte. De actiegroep heeft zich gehouden aan alle eisen die door de Egyptische regering zijn opgesteld, om te voorkomen dat er een weigering komt door een tekortkoming vanuit de kant van de actiegroep.

De Egyptische regering komt elke dag met iets nieuws, en vraagt telkens naar nieuwe documenten. De actiegroep bezorgd keer op keer de gevraagde documenten om problemen te voorkomen. Nu schijnt het zo te zijn dat alle documenten die ze konden vragen al binnen zijn en dat ze geen excuses meer hebben, waardoor ze terug opnieuw beginnen met het vragen achter dezelfde documenten om zo tijd te rekken. Ze weten dat elke dag veel kosten met zich meebrengt en hopen op deze manier dat de actiegroep terug keert naar Europa zonder Gaza binnen te gaan.

De actiegroep heeft 100 autobussen met elektrische trappen aangekocht en deze autobussen zitten vol met medisch materiaal voor de kinderen in Gaza.




We vragen via deze weg ieder mens die in staat is om een bepaalde druk uit te oefenen op de Egyptische ambassade dat zeker te doen, om hopelijk zo sneller toegang te verkrijgen tot de kinderen in Gaza, om hen medische bijstand te bieden!

De actiegroep is op verschillende fronten bezig, en deze bestaat uit negen verschillende Europese landen. Vanuit Belgie zijn er 10 mensen die zich vrijwillig hebben opgegeven.

Zijn er mensen die parlementsleden kennen en of mensen uit de politieke wereld om druk uit te oefenen? Dan vragen wij hen te verwittigen om een woordje te doen bij de Egyptische ambassade.

Contactpersoon: Mohamed Hijaji +32 (0) 484 187 429 +32 (0) 484 187 429

Met vriendelijke groeten

Voor de kinderen van Gaza.

donderdag 17 september 2009

Kinderen in Darfur






Ondervoeding kinderen in Darfur stijgt vrijdag 28 december 2007



De ondervoeding onder kinderen in de Sudanese regio Darfur is het afgelopen jaar toegenomen, ook al is in het gebied de grootste hulpoperatie ter wereld gaande.

Dit blijkt uit een donderdag gepubliceerd rapport van UNICEF, het Wereldvoedselprogramma en de FAO.De VN-organisaties stellen dat de ondervoeding het gevolg is van de toegenomen onveiligheid in het gebied, waar sinds ruim vier jaar een burgeroorlog heerst en waar het geweld alleen maar toeneemt.

Uit de cijfers blijkt dat momenteel 16,1 procent van de kinderen die als slachtoffer van het conflict kunnen worden aangemerkt, aan acute ondervoeding lijdt.

Een jaar geleden bedroeg dit percentage nog 12,9 procent.Het is voor het eerst sinds 2004 dat meer dan 15 procent van de kinderen ondervoed is.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) hanteert dat percentage als grens om te spreken van een noodsituatie.

In 2003, het jaar waarin het conflict in Darfur uitbrak, bedroeg het percentage 21,8 procent.

De VN hebben in Darfur een hulpoperatie op touw gezet waarvoor op jaarbasis ruwweg een miljard dollar (680 miljoen euro) beschikbaar is.

Ongeveer dertienduizend hulpverleners van VN-organisaties en andere humanitaire instellingen verlenen voedsel- en medische hulp aan de slachtoffers, onder wie ongeveer 2,5 miljoen vluchtelingen.

Aanvallen op hulpverleners zijn dit jaar met 150 procent toegenomen.

Er zijn ten minste twaalf hulpverleners vermoord, ruim honderd ontvoerd en 66 mishandeld of verkracht.

In totaal zestig hulpkonvooien liepen in een hinderlaag en honderd voertuigen werden gekaapt. Het geweld leidde ertoe dat meerdere hulporganisaties personeel terugtrokken.

Het geweld in Darfur heeft sinds 2003 ruim tweehonderdduizend mensen het leven gekost. Sinds 2004 is er een vredesmacht van zevenduizend militairen van de Afrikaanse Unie (AU) gelegerd, maar die kan weinig uitrichten.

Het is de bedoeling dat begin januari een begin wordt gemaakt met de stationering van een gezamenlijk vredeskorps van de VN en de AU.

Het korps moet 26.000 leden gaan tellen.

zondag 13 september 2009

Pesten voorkomen

Pesten voorkomen
Als u nu niet te maken hebt met pesten, zult u dit graag zo willen houden.
Hier volgen enkele adviezen om te voorkomen dat uw kind gepest gaat worden, zelf gaat pesten of een meeloper wordt.
Leer uw kind voor zichzelf en anderen op te komen.
Kinderen moeten al op jonge leeftijd nee durven zeggen als ze iets meemaken dat ze niet willen. Geef uw kinderen gelegenheid om in het gezin te oefenen.
Moedig uw kinderen aan om tegen elkaar en tegen u te zeggen wat ze wel en niet willen.
Leer ze samen overleggen en onderhandelen over oplossingen.
Leer uw kinderen om hulp te vragen aan u, aan leerkrachten en aan anderen die ze vertrouwen. Laat thuis merken dat u zelf een vraag om hulp serieus neemt.
Dat betekent niet dat u de problemen van uw kinderen moet oplossen, wel dat u ze daadwerkelijk steunt bij het vinden van eigen oplossingen.
Geef uw kinderen de aandacht die ze nodig hebben.
Laat merken dat u het belangrijk vindt om te weten wat ze doen en waar ze zijn, zonder ze voortdurend te controleren.
Laat uw kinderen merken dat ze de moeite waard zijn.
Natuurlijk krijgen kinderen ook wel eens kritiek, maar geef ze ook regelmatig een complimentje.
Probeer conflicten binnen uw gezin op te lossen door er over te praten.
Kinderen leren het meest van de voorbeelden die ze krijgen.
Laat uw kinderen kennismaken met veel verschillende mensen, gewoonten, enz.. Als u zelf respect en waardering toont voor anderen, leren uw kinderen dat anderen niet 'eng' of 'raar' zijn.
Grijp in als u merkt dat uw kinderen erg agressief zijn of als u merkt dat kinderen systematisch worden buitengesloten.
Bemoei u zo min mogelijk met de keuze van vrienden en vriendinnen.
Laat uw kinderen zelf beslissen met wie ze spelen en wie ze willen uitnodigen.
De vijfsporenaanpak
Bij het bestrijden van pesten wordt meestal uitgegaan van de vijfsporenaanpak: Steun bieden aan het kind dat gepest wordt:
Naar het kind luisteren en haar/zijn probleem serieus nemen.
Met het kind overleggen over mogelijke oplossingen.
Samen met het kind werken aan oplossingen.
Zonodig zorgen dat het kind deskundige hulp krijgt, bijvoorbeeld een sociale vaardigheidstraining.
Steun bieden aan het kind dat zelf pest:
Met het kind bespreken wat pesten voor een ander betekent.
Het kind helpen om op een positieve manier relaties te onderhouden met andere kinderen.
Het kind helpen om zich aan regels en afspraken te houden.
Zonodig zorgen dat het kind deskundige hulp krijgt, bijv. een sociale vaardigheidstraining.
De middengroep betrekken bij de oplossingen van het pestprobleem:
Met de kinderen praten over pesten en over hun eigen rol daarbij.
Met de kinderen overleggen over mogelijke oplossingen en over wat ze zelf kunnen bijdragen aan die oplossingen.
Samen met de kinderen werken aan oplossingen, waarbij ze zelf een actieve rol spelen.
De basisschool (of de club, het buurthuis, de sportschool) steunen bij het aanpakken van het pesten:
De leerkrachten en de rest van de schoolorganisatie informatie geven over pesten als algemeen verschijnsel en over het aanpakken van pesten in de eigen groep en de eigen school.
Werken aan het tot stand brengen van een algemeen beleid van de school rond veiligheid en pesten waar de hele school bij betrokken is.
De ouders steunen:
Ouders die zich zorgen maken over pesten, serieus nemen.
Informatie en advies geven over pesten en de manieren waarop pesten kan worden aangepakt.
In samenwerking tussen school en ouders het pestprobleem aanpakken.
Zonodig ouders doorverwijzen naar deskundige ondersteuning.

Plagen of pesten

plagen of pesten?
Iemand van zijn fiets aftrekken: dat kan plagen zijn.
Maar ook pesten. Het is plagen als de kinderen aan elkaar gewaagd zijn: de ene keer doet de een iets onaardigs, een volgende keer is het de ander.
Het is een spelletje, niet altijd leuk, maar nooit echt bedreigend.
Door elkaar te plagen leren kinderen om met conflicten om te gaan.
Het hoort bij het groot worden.
Pesten is wel bedreigend.
En het gebeurt niet zomaar een keer, maar iedere dag weer, soms een jaar of langer achter elkaar.
Bij pesten wordt een slachtoffer uitgezocht om de baas over te spelen op een heel bedreigende manier.
De pestkop misbruikt zijn macht: het slachtoffer wordt geslagen, uitgescholden, vernederd, gekleineerd.
Vaak is er een groepje kinderen dat meedoet met de pestkop, dit zijn de meelopers.
Naast deze openlijke vormen van pesten komen ook vormen van pesten voor die niet zichtbaar zijn.
Bijvoorbeeld als een kind altijd wordt buitengesloten, nooit ergens aan mee mag doen, op geen enkel feestje wordt uitgenodigd.
Tags:

Help Sibel Yalvac

Help Sibel Yalvac
Op 10 juli 2003 werd de 21-jarige zwakbegaafde Sibel Yalvac uit Rotterdam gearresteerd op het vliegveld van de Indonesische hoofdstad Jakarta. Op 6 april 2004 werd zij daar veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf wegens drugsmokkel.
Twee onafhankelijke Nederlandse experts, een psycholoog en een reclasseringsambtenaar, hebben Sibel onderzocht. Zij verklaren dat zij verminderd toerekeningsvatbaar is. Ze kan oorzaak en gevolg niet goed van elkaar onderscheiden, is te lichtgelovig, heeft veel fantasie en kan niet tot twaalf tellen.
Sibel is door meedogenloze criminelen misbruikt voor hun drugshandel en gaat nu een jarenlange hel tegemoet.
Elk jaar is in Indonesi챘 rond de onafhankelijkheidsdag (17 augustus) een mogelijkheid om amnestie te krijgen. Wij vragen de Indonesische overheid om Sibel, gezien haar bijzondere omstandigheden, amnestie te verlenen.
De Campagne 'Help Sibel' vraagt, namens Sibel en haar wanhopige familie, uw steun voor dit verzoek. De petitie heeft 8021 ondertekenaars. Doet u ook mee?

Startschot voor de campagneTip iemand over deze petitieMeer informatie over de petitieLees het verslag van de reclasseringEnglish version of this page

Hulp nodig met opvoeding islamitische opvang enz

Heb je hulp nodig op andere gebieden?
Vul het contactformulier hulpaanvraag in met daarin een duidelijke omschrijving van je vraag en waarvoor je advies nodig hebt.
Stichting Moslimanetwerk neemt vervolgens je vraag in behandeling en zal indien nodig je vraag doorsturen naar iemand met de juiste achtergrondkennis en/of ervaring die jou, met Allaah's wil, op de juiste manier verder kan helpen, of je zonodig kan doorverwijzen naar een professionele instantie.
Alle ingestuurde informatie zal vertrouwelijk worden behandeld.
Niet persoonlijke vragen kun je ook achterlaten op ons forum of op onze Hyves (beide alleen toegankelijk voor vrouwen).
Je kunt onze hulp inroepen voor overige zaken, zoals:
Zorgen over een kind in uw priveomgeving
U kunt het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) bellen om uw zorgen over het kind te bespreken.
Als u wilt, krijgt u advies over wat u verder kunt doen, zonder dat het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling de zaak verder uitzoekt.
De naam van het kind en het gezin, hoeft u dan niet te noemen.
Vaak zullen uw eigen mogelijkheden beperkt zijn.
U kunt het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling vragen in actie te komen.
Zij hebben dan de naam van het kind of gezin nodig.
Men spreekt dan van een melding.
Het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling zal dan:aanvullende informatie inwinnen bij een huisarts, een consultatiebureau of op school in gesprek gaan met de ouders en soms ook met het kind proberen de ouders te motiveren voor hulpverlening de hulpverlening voor kind en ouders op gang brengen (zo nodig door inschakeling van de Raad voor de Kinderbescherming) na enige tijd aan u laten weten wat er met de melding is gebeurd
Kunt u anoniem blijven?
Als u advies vraagt neemt het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling geen contact op met het gezin.
Zij hoeven geen namen te weten.
Niet van het kind, niet van het gezin, niet van u.
Bij een melding liggen de zaken anders.
Uit ervaring is bekend dat anonieme meldingen het vertrouwen van ouders in hun omgeving kunnen schaden en voor grote problemen zorgen.
Daarom streeft het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling naar zo veel mogelijk openheid. Maar u kunt uw redenen hebben om anoniem te blijven voor het gezin.
Dat kan. Het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling zorgt er dan voor dat informatie in het dossier niet tot u te herleiden is.
Bereikbaarheid
Elke provincie en grootstedelijke regio heeft zijn eigen Advies- en Meldpunt Kindermishandeling. Deze zijn bereikbaar via het telefoonnummer 0900 - 123 123 0 (€ 0,05 per minuut).Zie ook: www.amk-nederland.nl

Hoe ziet de hulpverlening aan kind en gezin eruit?

Hoe ziet de hulpverlening aan kind en gezin eruit?
Welke hulp nodig is, hangt af van de problemen die tot de mishandeling in het gezin hebben geleid.
De hulp kan varieren van praktische ondersteuning bij de huishouding tot individuele therapie of gezinstherapie die de ouders helpt inzicht te krijgen in hun problemen.
Voor het mishandelde kind kan individuele begeleiding nodig zijn vanuit een instelling voor geestelijke gezondheidszorg om de ervaringen te verwerken.
Blijkt dat de situatie thuis voor het kind te ongunstig is en geen uitzicht biedt op verbetering, dan kan een opvangplek waar het kind de gehele of een deel van de dag verblijft, betere noodzakelijk zijn.
Denk aan een gastoudergezin, pleeggezin, kindertehuis, centrum voor dagbehandeling of naschoolse opvang.
Voorwaarde is dat het gezin zich openstelt voor hulp.
Als ouders niet meewerken, is het moeilijk een ingang te vinden om te komen tot verbetering van de situatie.

Problemen en persoonlijkheid van de ouder

Problemen en persoonlijkheid van de ouder
De risicofactoren die hieronder worden genoemd hoeven niet tot kindermishandeling te leiden. Als er meer factoren tegelijk spelen kan het misgaan.
Persoonlijke problemen
Een verslaving maakt drank, drugs of gokken voor de ouder zo belangrijk dat hij het welzijn van zijn kind uit het oog verliest.
Psychische problemen of een chronische ziekte kunnen ouders beperken in het geven van voldoende ouderlijke zorg.
Ernstige relatieproblemen kunnen leiden tot spanningen waar de kinderen onder lijden.
Nare jeugdervaringen
De eigen jeugdervaringen zijn van grote invloed op de manier waarop ouders met hun kind omgaan.
Wanneer de ouder zelf op een liefdevolle manier is opgevoed, kan hij daar emotioneel en praktisch veel steun uit putten.
Wanneer die jeugd minder plezierig is geweest, heeft dat zijn weerslag op de opvoeding. Enerzijds kan de ouder zo geobsedeerd zijn om het beter te doen dan de eigen ouders, dat hij overdrijft in de bescherming van het kind of teveel begrip van het kind verwacht.
Anderzijds kan het zijn dat de ouder niet beter weet of kan: hij kopieert het gedrag van zijn ouders.
Dit betekent niet dat elke ouder die vroeger is mishandeld zijn eigen kind slecht behandelt.
De meesten weten die herhaling te vermijden.
Het is daarvoor van belang in hoeverre de ouder de vervelende jeugdervaringen heeft weten te verwerken en hoe hij als volwassene staat tegenover dat wat vroeger gebeurd is.
Meer informatie
Gebrek aan pedagogisch gebrek:
De ouder heeft geen besef van wat het kind nodig heeft aan zorg, warmte en bescherming.
De ouder mist de vaardigheid om de emoties en bedoelingen van het kind juist te interpreteren. De ouder weet zich dus niet in het kind in te leven en vindt daarnaast geen goede balans tussen de belangen van het kind en die van zichzelf.

Gevolgen kindermishandeling

Gevolgen van kindermishandeling
De ontwikkeling van een kind leunt voor een groot deel op de interactie met de ouders.
Zeker in de eerste levensjaren.
Later speelt de omgeving een steeds belangrijker rol.
De liefdevolle zorg en aandacht van de ouder is voor het opgroeiende kind een basis voor wederzijds vertrouwen.
Dat creeert een veilige sfeer waarin het kind zich kan ontplooien.
Verder biedt de positieve aandacht van de ouder het kind de benodigde stimulansen om zich evenwichtig te ontwikkelen: emotioneel, intellectueel en lichamelijk.
Kindermishandeling zet door het ontbreken van die geborgenheid de ontwikkeling zwaar onder druk.
Het vertrouwen in anderen is ondermijnd.
Het kind ervaart de buitenwereld daardoor als een vijandige omgeving en dat verstoort de sociale omgang met de kinderen en volwassenen om hem heen.
De schuld voor het gedrag van de ouders zoekt het kind bij zichzelf.
Het kind krijgt een verwrongen, negatief beeld van zichzelf en zo loopt zijn zelfvertrouwen een grote deuk op.
Niet elk kind lijdt evenveel onder mishandeling.
Bepaalde factoren hebben daar invloed op.
De belangrijkste zijn:de ernst van het geweld, de verwaarlozing of het misbruik op zich, de leeftijd waarop het begint, hoe lang het voortduurt, het wel of niet aanwezig zijn van steun uit de omgeving, de persoonlijkheid van het kind, de mate van emotionele druk.

Wat is kindermishandeling?

KIndermishandeling is:'
elke vorm van voor een minderjarige bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard, die de ouders of andere personen ten opzichte van wie de minderjarige in een relatie van afhankelijkheid of van onvrijheid staat, actief of passief opdringen, waardoor ernstige schade wordt berokkend of dreigt te worden berokkend aan de minderjarige in de vorm van fysiek of psychisch letsel'
Aan lichamelijke kindermishandeling kun je denken als een kind geregeld een pak slaag krijgt thuis. Meestal is daar geen reden voor en komt het voor het kind onverwacht.
Mishandeling is nooit verdiend!
Als een kind niet de benodigde lichamelijke en emotionele zorg krijgt, is er sprake van verwaarlozing.
Dat is het geval wanneer ouders niet zorgen voor schone kleding, voor goed eten en wanneer ze niet goed voor je zorgen als je ziek bent.
Verwaarlozing is dus ook kindermishandeling!
Als een kind geregeld wordt uitgescholden of vernederd is er sprake van psychische mishandeling.
Een moeder zegt bijvoorbeeld vaak tegen het kind dat ze hem nooit had moeten krijgen.
Of een vader kraakt het kind altijd af als er andere mensen bij zijn, of juist in het geniep.
Dan krijgt een kind niet de liefde en de aandacht die hij nodig hebt.
Als een kind niet de nodige zorg krijgt voor zijn geestelijk welzijn, is er sprake van psychische verwaarlozing.
Dat is het geval wanneer de ouders geen enkele interesse voor het kind hebben en het niet het respect krijgt dat het verdient.
Verwaarlozing is dus ook kindermishandeling!
Seksueel misbruik is elk seksueel contact dat een kind wordt opgedrongen door iemand die lichamelijk en psychisch overwicht heeft.
Dat kan een vader of een moeder zijn die het kind dwingt tot dingen die het niet wil.
Of een familielid of een andere bekende van het kind.

Het ontstaan van kindermishandeling

Het ontstaan van kindermishandeling
Er bestaat geen eenduidig profiel van een gezin waar kindermishandeling plaatsvindt.
Het is een combinatie van uiteenlopende factoren die ertoe bijdragen dat het zover komt.
Mishandeling en verwaarlozing
Er zijn invloeden waarvan uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat zij de kans vergroten dat mishandeling of verwaarlozing zich in een gezin zal voordoen: de zogenaamde 'risicofactoren'. Daarnaast zijn er invloeden die tegenwicht kunnen bieden: de 'beschermende factoren'.
De aanwezige risicofactoren worden tezamen ook wel 'draaglast' genoemd en de compenserende beschermende factoren de 'draagkracht' (zie het balansmodel).
Een opeenstapeling van stressvolle omstandigheden kan ouders bijvoorbeeld teveel worden, waardoor ze de opvoeding niet meer aankunnen.
Maar de veerkracht van de gezinsleden kan tegenwicht bieden en hulp van vrienden, familie of anderen kan het gezin ontlasten.
De factoren die tot kindermishandeling kunnen leiden, hangen samen met:
De problemen en persoonlijkheid van de ouder Kenmerken die het kind extra kwetsbaar maken Leefomstandigheden
Seksueel misbruik
Mishandeling en verwaarlozing zijn uitingen van uit de hand gelopen opvoedingsproblemen. Ook bij seksueel misbruik kunnen die een rol spelen, maar daarnaast zijn er andere kenmerken:
Het gezin De pleger Het extra kwetsbare kind

Geweld tegen kinderen

Geweld tegen kinderen
Special Representative voor Geweld tegen Kinderen
30 november 2007
Defence for Children International (DCI) is verheugd dat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN) het voorstel over een Special Representative voor Geweld tegen Kinderen heeft geaccepteerd.
DCI medewerker Theo Noten heeft namens ECPAT Internationaal actief meegedaan aan de NGO lobby voor een Special Representative.
Een Special Representative kan ervoor zorgen dat het onderwerp Geweld tegen Kinderen hoog op de agenda blijft staan.
Het is de beste manier om ervoor te zorgen dat de VN studie naar Geweld Tegen Kinderen, uitgevoerd onder leiding van professor Pinheiro, werkelijk tot actie leidt.
Professor Pinheiro had tijdens zijn recente bezoek aan Nederland om Nederlandse steun voor dit voorstel verzocht.
DCI Nederland heeft professor Pinheiro van harte gefeliciteerd met dit besluit van de Algemene Vergadering.
Voor meer informatie www.crin.org.

Geen kind in cel!!!

Honderden kinderen onschuldig in gevangenis
Nationale ombudsman: 'Ik schaam me voor Nederland'(DAG.nl via Expliciet) -
Ruim achthonderd kinderen verblijven in Nederland in de gevangenis zonder dat ze veroordeeld zijn voor een strafbaar feit.
Er is vanwege de lange wachtlijsten geen plaats voor hen in een kliniek.
Nationale ombudsman Alex Brenninkmeijer spreekt in het Ikon-programma Spraakmakende Zaken, dat zondagavond wordt uitgezonden, van een 'schandelijke zaak'. "
Ik schaam me voor Nederland", zegt hij.
In strijd met rechten
Volgens Brenninkmeijer is het opsluiten van onschuldige kinderen in de gevangenis in strijd met de rechten van de mens.
Vier jaar geleden werd het probleem ook al door de ombudsman aangekaart.
Minister voor Jeugd en Gezin André Rouvoet (ChristenUnie) kondigde bij zijn aantreden aan dat hij de capaciteit van gesloten klinieken wilde uitbreiden, maar volgens Brenninkmeijer is hier tot op heden nog onvoldoende aan gedaan.
Volgens hem duurt het in het huidige tempo nog tot 2010 voor er voldoende plaats is in klinieken.'
Mijn geduld was al op'Dit is veel te laat, betoogt de Nationale ombudsman. "
Mijn geduld was al op toen minister Rouvoet aantrad", zegt hij.
Hij vindt dat de minister onmiddellijk op zoek moet naar een tussenoplossing voor de kinderen die onschuldig opgesloten zitten, meestal zonder enige vorm van therapeutische hulp. "
Als dit bij volwassenen zou gebeuren, zou het land te klein zijn", aldus Brenninkmeijer.

Five sisters killed whilst they sleep



2009/01/01 Operation Cast Lead: Five sisters killed whilst they sleep
At around 10:00pm, on Sunday, 28 December 2008,

electricity was cut to the Jabalia Refugee Camp, located in the north of the Gaza Strip.

The nine children in the Ba’lousha family were all at home with their parents at the time.

Their house was located next door to the Imad Aqel Mosque, in the centre of the densely crowded camp.

The sound of jet aircraft and drones could be heard flying overhead.

‘We could hear explosions and were all terrified’ recalls 35 year-old Samira, ‘I told my girls to go to sleep to relieve them from the tension.

’ Samira also went to her bedroom which she shared with her husband, Anwar, one year old son, Mohammad, and their 13-day-old baby girl, Bara’a.

Several hours later, at around midnight on Monday, 29 December 2008, a missile struck the Mosque, destroying it completely and damaging the surrounding houses, many of which had asbestos roofs. ‘I woke and saw the roof and walls of my house falling,’ recalls Samira,

‘I did not realise what was happening.’

Samira then lost consciousness.‘When I woke,

I looked around and could only see dust. I was covered in stones and sand

; I could hardly breathe.

My husband Anwar was also covered in stones and sand.

I then heard the screams of my baby daughter, Bara’a.

I started removing stones from my body and managed to stand up.

I rushed over to where the cot was and started to remove the rubble.

Bara’a’s cot was upside down and formed a kind of protective tent.

I picked up Bara’a and passed her to Anwar, whose face was covered in blood.

I then looked for Mohammad but could not find him.

A wall had fallen on where his mattress had been.

I then heard Mohammad screaming from under the rubble and started to dig him out.

When I found him his head was covered in blood.’

Samira handed Mohammad to a rescue worker and then went in search of her seven daughters. ‘I went to their bedroom, but there was no room, all the walls had collapsed.

The room where my girls had been sleeping was not there.

The ground was covered with wood, stones and asbestos.

I started to scream.’A neighbour helped Samira to an ambulance and she was taken to Kamal Edwan Hospital to be treated for her injuries.

It was whilst in hospital that Samira was informed that five of her daughters had been killed. The dead girls are:
Jawaher - aged 4 years
Dena - aged 7 years
Samar - aged 12 years
Ekram - aged 13 years
Tahreer - aged 17 yearsThese deaths were the obvious and foreseeable consequence of firing a missile into a densely populated refugee camp.

Bara’a was the only member of the family to escape injury.

On 30 December, a fieldworker from DCI-Palestine visited the surviving members of the Ba’lousha family, who have moved in with relatives 200 metres from their destroyed home. During the visit there was an air raid and an explosion near by.

Anwar looked skywards and started screaming, ‘do you want to kill my remaining children?’ and then he began to weep.

As of 1 January 2009, media reports indicate that 391 Palestinians have now been killed since the start of ‘Operation Cast Lead’ six days ago.

Reports, as yet unconfirmed by DCI-Palestine, indicate that 41 children are among the dead.Please consider sending an urgent appeal to your elected representatives demanding:
An immediate end to Israel’s attacks on the Gaza Strip and a ceasefire by all parties.
The immediate provision of urgent humanitarian and medical assistance to the Gaza Strip.
The immediate lifting of Israel’s siege of the Gaza Strip to allow the free flow of goods and services in and out of the territory.
An immediate freeze of the EU-Israel upgrade process.

Any future Action Plan for the upgrade must include clear and measurable human rights benchmarks for which Israel must be held accountable.

For further information please go to DCI-Palestine Urgent Appeal.Read the report of this incident in The Independent