Posts tonen met het label Mishandeling. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mishandeling. Alle posts tonen

dinsdag 6 maart 2012

Mededogen in islaam het verhaal van Maymoenah van der Heide oprichter van Stichting Vangnet


Mededogen in Islaam

http://www.compassion-in-islam.com/?men ... _mededogen

Mededogen is een sterke kracht die mensen verenigt. Zij schept verwantschap tussen mensen en naties. Mededogen is communiceren met het hart. Een hart dat gevuld is met een diepgaand gevoel om anderen te willen helpen en hun lijden te verzachten. Mededogen betekent vooral dat men de ander die in nood is niet in de kou laat staan. In een egoïstische wij-tegen-zij-samenleving is mededogen (de simpelste daad van liefde) volgens Maimunah van der Heide een onmisbare, troostende kracht.

Mededogen

Ik bekeerde in 1986 tot de islaam, in een tijd waarin islaam nauwelijks ter sprake kwam. Ik had er tenminste nog nooit van gehoord. Er was nog geen internet, er waren weinig boeken vertaald. Moskeeën werden niet door jongeren bezocht, en er waren geen lessen waarin je kennis over islaam in de Nederlandse taal kon vergaren. Mijn groei- en leerproces vond thuis plaats, waar ik het ene boek na het andere las en mijn inzichten ontstonden tijdens mijn reizen door India, Pakistan en verschillende Arabische en Afrikaanse landen. Op een gegeven moment ontdekte ik een groep moslims in Amsterdam die in het Nederlands betrouwbare islamitische kennis onderwezen. Ik bezocht hen maandelijks en luisterde aandachtig naar deze lezingen, maar vond geen aansluiting bij de groep.

Onderling contact leek niet verder te gaan dan ‘as salaamu alaikum.’ ‘Wa alaikum salaam.’
‘Hoe gaat het?’ ‘Alhamdulillaah.’ ‘Met de kinderen?’ ‘Alhamdulillaah.’ ‘Met je man?’ ‘Alhamdulillaah.’ Het leek wel taboe om iets over jezelf te vertellen of iets persoonlijks aan een ander te vragen. Ik miste daardoor een gevoel van verbondenheid, delen, herkenning, oprechte interesse in elkaar en voelde me erg eenzaam te midden van de groep.


De ander niet zonder steun laten

Er waren heel veel bekeerde Nederlandse vrouwen, maar desondanks hield iedereen zich op de een of andere manier aan dit gedragspatroon. Ik droeg in die tijd een niqaab voor m’n gezicht. Op een dag ging ik naar een van die bijeenkomsten en deed zoals altijd mijn gezichtssluier af zodra ik binnen kwam. Helaas verkeerde ik toen in een thuissituatie van huiselijk geweld. Nu mijn niqaab af was, kon iedereen mijn opgezwollen lip en de blauw-gele plek onder mijn oog zien. Niemand heeft die dag met me gepraat, noch een hand op mijn knie gelegd, noch met zorg gevraagd wat er aan de hand was.

Blauwe plekken - wie ziet ze

Men deed gewoon of men niets zag. Ik dacht aan de woorden van de profeet:
“Een moslim is een broeder van een moslim. Hij dient hem niet te bedriegen, noch tegen hem te liegen, noch hem zonder steun te laten” [Overgeleverd door Abu Hurayrah- At-Tirmidhie-Hasan].
En van dezelfde overleveraar:
“Aan degene die geen barmhartigheid aan anderen toont zal geen barmhartigheid getoond worden” [Sahihain].

Het zien van lijden willen vermijden

Het was een van die keren dat ik huilend over straat naar huis liep en mijn schepper toesprak dat ik niet zo met een ander zou willen omgaan, en dat ik de pijn die ik ervoer niet een ander toewenste. Ik vond mededogen iets vanzelfsprekends. Bovendien spraken de boeken die ik las hier ook over. Ik kon niet geloven, noch accepteren dat het contrast tussen wat de islaam als levenswijze onderwijst en dat wat ik de moslims om mij heen zag uitdragen zo groot was. De voormalige popzanger Cat Stevens die na zijn bekering Yuusuf Islam ging heten zei ook al:
“Gelukkig heb ik eerst de islaam leren kennen en pas daarna de moslims. Anders was ik nooit moslim geworden!”

Ik besloot zelf een plek te creëren waar dit mededogen wel aanwezig zou zijn, een plek om mensen bewust te maken. Wanneer ik om me heen keek zag ik ook bij anderen tekenen van pijn en verdriet. Maar het was net alsof deze pijn er van de omgeving niet mocht zijn, alsof lijden op de een of andere manier verkeerd was en vermeden moest worden en onverdraaglijk is.

Verdriet hoort bij het leven,
net zoals een bloem of een vogel.
Als je de schoonheid kunt zien van verdriet
dan is verdriet niet zo verdrietig meer.
Dan heeft het zijn eigen waarde,
en heeft het zijn eigen licht.

Verdriet maakt stil en rustig,
het kan je naar je ziel voeren,
In het verdriet kun je je grootste schat vinden
en je grootste bron van vreugde.
Alleen als je diep genoeg graaft zul je je ziel vinden.
Als je tegen je verdriet vecht dan blijf je aan de oppervlakte
en dat is pas echt verdrietig.

De ander zien als iemand die net zo is als jijzelf

Waarom was iedereen zo weinig geïnteresseerd in elkaar? Waarom werd er over, in plaats van met je gepraat?
Ik zag in moskeeën, lessen, en bijeenkomsten jarenlang hoeveel er veroordeeld werd, op elkaar werd neergekeken, hoeveel mensen zichzelf heel wat vonden. Meer arrogantie dan nederigheid, meer eigenbelang dan het belang van de ummah. Meer haat leek het wel dan liefde.
Ik zag hoe begeerte en haat de banden van harmonieus samenzijn verbraken. Maar ondanks mijn innerlijke lijdensweg die heel eenzaam was, gaf ik niet op. Wat er niet was kon nog komen.

alle_turken

Dan ging ik maar zelf die verandering teweeg brengen. Ik besloot dat de enige genezing van de ziekte die er in de ummah heerste mededogen was.
Mededogen is een sterke kracht die alle wezens naar elkaar toe voert. Het is een kracht die ware verwantschap schept tussen mensen en naties. Mededogen is het communiceren van het menselijke hart, dat gevuld is met een diepgaand gevoel om anderen te willen helpen en hun lijden te beëindigen.

Het betekent één worden met andermans verdriet of vreugde.
Iemand kan zichzelf niet waarlijk met een ander vereenzelvigen zolang hij andermans gevoelens en gedachten niet begrijpt. Daarom is mededogen geen kortstondige emotionele binding of reactie, maar een kracht die in voortdurende expansie is, steeds verder uitgroeit en niet ophoudt.

Anas heeft verhaald dat de profeet zei:
“Niemand van jullie wordt een ware gelovige, totdat hij voor zijn broeder wenst wat hij voor zichzelf wenst” [Sahihain].
Als we om ons heen kijken zien we veel leed in de wereld. Honger, ziekte en onderdrukking zijn zichtbare uitingen van leed. Dichterbij zien we ook veel leed omdat de wereld aan het doorschieten is qua individualisering. Er is in toenemende mate sprake van een wij-tegen-zij-samenleving, waarin niet de overeenkomsten, maar juist de verschillen tussen mensen centraal staan.

Wanneer niet mededogen, maar eigenbelang en wij-zij-denken uitgangspunt worden, is automatisch iedereen die het niet met je eens is tegen je. Wanneer wij zouden erkennen dat de medemens iemand is die net zo is als jijzelf, zou de samenleving veel prettiger worden. Het is onmogelijk te accepteren dat anderen lijden zonder de mogelijkheid te accepteren dat het jou ook kan overkomen.
De metgezel Ibn Mas’ud zei:
“Voor elke blijheid zal er triestheid zijn. En er is geen enkel huis dat met voorspoed gevuld wordt of het zal daarna met tegenspoed worden gevuld” [Zaad al-Ma'ad].
Als je ontkent dat de pijn die een ander meemaakt ook jou kan overkomen, geeft dat misschien tijdelijk een veilig gevoel. Maar het onthecht je ook van anderen die deze pijnlijke ervaringen opdoen. En zo ontneemt men zichzelf de kans om steun en liefde te geven en te ontvangen

.love_me

Ik heb altijd gezegd dat het luisteren en open staan voor een ander gebieden in jezelf geneest. Het ervaren van verbondenheid en herkenning lost gevoelens van diepe eenzaamheid op en helpt je vertrouwen terug te winnen. Een manier om mededogen voor een ander te voelen is je voor te stellen dat je kind of je moeder of je echtgenoot in dezelfde situatie verkeert als die ander.
Je hart zal vanzelf open gaan en er ontstaat een sterk verlangen om het leed van de ander te verlichten. Je kunt dit mededogen richten tot degene waarmee je nu in contact staat, ongeacht haar of zijn achtergrond, uiterlijk of situatie.

Er echt voor de ander zijn

Niemand ontkomt in het leven aan lijden en verlies. Dit inzicht neemt het leed dat uit een verlies voortvloeit niet weg, maar het vermindert wel het lijden dat door strijd ertegen wordt veroorzaakt.
“Elke ziel zal onvermijdelijk in deze wereld ervaren wat het is om te lijden, want dit leven is gebaseerd op moeilijkheden” [Ibn Al-Djawzi].

huilen

Ik ging dit soort uitspraken citeren op bijeenkomsten, bij groepen, na lessen en zag wat het met mensen deed. Ik heb meer dan tien jaar lang bijna wekelijks tegen groepen gezegd dat we niet mogen oordelen, dat we moeten leren luisteren naar elkaar. Ik zag een last vallen van ongesluierde meiden die jaren lang ervaren hadden dat er op hen werd neergekeken door bepaalde op en top islamitisch geklede meiden. Ik zag muren van afgeslotenheid en eenzaamheid afbreken en een soort straling ontstaan vanwege de herkenning.
Jonge meiden realiseerden zich nu dat het ophouden van de uiterlijke schijn hen niet verder bracht en dat de onderlinge band hier niet door werd versterkt. Ik heb gezien wat het ineenslaan van handen teweeg kan brengen.

“Deze pijnen zijn één van de kenmerken van iemands ontwikkeling waar geen mens of dier voor kan worden gespaard. Wanneer de mens zonder pijn zou zijn zou hij geen mens zijn, eerder een engel of ander soort schepsel” [Ibn Qayyim al-Djawziyyah].

We moeten onze pijn erkennen, toestaan dat die er mag zijn en er niet tegen vechten. Pas dan kunnen we onszelf met mededogen tegemoet treden, en vervolgens ook de ander. Mededogen hebben is van binnenuit voelen wat het betekent wat de ander ondergaat. Nu'maan bin Bashier heeft verhaald:
“De Boodschapper van Allaah zei: ‘De gelovigen zijn in hun wederzijdse genade, mededogen en genegenheid als één lichaam. Wanneer een van de lichaamsdelen lijdt, reageert het hele lichaam erop met oplettendheid en koorts” [Sahihain].

Compassie geeft kracht

Het betekent dat zelfs eenvoudige handelingen een groot verschil kunnen maken. We kunnen meestal niet al iemands pijn en verdriet wegnemen, maar we kunnen er voor de ander zijn. Zelfs door die kleine daad van aanwezigheid voelt iemand zich niet meer zo alleen in zijn lijden.

Een heel simpele daad van liefde, van openstaan voor anderen, iemand iets te eten geven, te groeten, vragen wat er gebeurd is, en echt aanwezig zijn– dat zijn allemaal heel sterke uitingen van mededogen. Maar in plaats van mededogen te geven, hebben we vaak de neiging om met adviezen of geruststellingen te komen, en met ons eigen standpunt of onze eigen gevoelens. Mededogen vraagt dat we met heel ons wezen naar de ander luisteren en zodoende de ander de mogelijkheid te geven om zichzelf volledig te uiten, voordat we onze aandacht richten op oplossingen of verzoeken om ondersteuning.

Het inleven in de ander is een gevoel van verantwoordelijkheid, van betrokkenheid bij de ander. De ander zal ons mogen en respecteren als gevolg van onze houding tegenover hem.
Onze voorspoed hangt daadwerkelijk af van de medewerking en bijdrage van anderen. Elk aspect van onze huidige voorspoed is te danken aan de inspanningen van anderen. We zijn allemaal afhankelijk van degenen met wie we mededogen hebben. Daardoor wordt de verbondenheid nog groter. Mededogen gaat uit van de wens van ieder mens om gelukkig te zijn en lijden te overwinnen. Vanuit dit uitgangspunt kun je mededogen voelen, ongeacht of je iemand beschouwt als vriend of vijand.

Compassie

Ali heeft verhaald dat hij op een stuk perkament in het handvat van het zwaard van de profeet de tekst vond:
“Onderhoud relaties met degenen die jou hebben afgesneden
en gedraag je goed tegenover degene die jou slecht behandelt
en spreek de waarheid ook al is het tegen jezelf”
[Ibn al-Najjar in Dhayl al-Tarikh].

Iemand met mededogen is vriendelijk, zelfs als hij kwaad is. Voor iemand met mededogen worden zelfs vijanden vrienden, zonder mededogen veranderen zelfs vrienden in vijanden.

vrijdag 4 februari 2011

Dua voor als je opstaat (deel 3 mishandeling:Hoe verminder je jou psygische klachten)


Salaam Aleykoum Warahmatoelahi Wabarakatoeh



Hoe kan je jou psygische problemen verminderen inshaAllah?

Hoe vaak horen wij als een zuster of broeder terugkeert en hij/zij heeft psygische problemen dat hij/zij zegt Alhamdullilah ik ben veel rustiger.



ongeveer 30 procent van je psygische klachten worden verminderd als jij op Allah soubhana wa ta aala vertrouwd,en weet wat qadr Allah is.

Als jij naar Hem terugkeert,als jij meer salaat en dhikr doet.



In deze video zijn de smeekbedes voor het opstaan.

Afgesloten door een mooie smeekbede vanuit de koraan soerah Ali Imraan vers:190-200)



Moge Allah soubhana wa ta aala jou helpen en bijstaan met alles in dit leven en moge deze video van nut zijn om dichter bij Allah soubhana wa ta aala te komen amin.



De videos http://www.youtube.com/watch?v=7woTX_...

Voel Allahs liefde en licht in je salaat en voel jij je weleens wat depressief

http://www.youtube.com/watch?v=BMUey2...

kunnen je ook hierbij helpen inshaAllah.



Wa Aleykoum Salaam warahmatoelahi wabarakatoeh



jullie zuster.





donderdag 10 september 2009

Pas op voor huiselijk geweld!

Pas op voor huiselijk geweld:

In elk gezin of relatie is er wel eens ruzie.
Dat is heel normaal.
Maar wat als de stoppen echt doorslaan?
Dat er klappen vallen, er dagen gezwegen wordt of je steeds uitgescholden wordt voor van alles en nog wat.
Of dat je partner je dwingt intiem of je controleert waar je naartoe gaat en met wie je praat. Dit is niet normaal.

Toch komt het heel veel voor.
Regelmatig met een verschrikkelijke afloop: jaarlijks overlijden er maar liefst zestig vrouwen en vijftig kinderen door Huiselijk Geweld.
Bijna de helft van alle Nederlanders maakt het ooit mee en een kwart ervaart zelfs dagelijks de gevolgen.
Het zijn voornamelijk vrouwen, maar er zijn ook mannen die het overkomt.
Voor kinderen is Huiselijk Geweld bovendien een heel slecht voorbeeld...


Mocht dit je overkomen zijn of mocht het nog steeds voorkomen grijp dan in ondersteun het slachtoffer en geef goede islamitische adviezen.

Soorten van kwelling dat resulteert van een onrechtvaardige behandeling door toedoen van anderen bevat het leed vanwege mishandeling door iemands eigen familieleden, zoals een dichter zei: “Het onrecht dat geleden wordt door toedoen van degenen die nabije familieleden zijn is pijnlijker om te verdragen dan een klap met een krachtig zwaard.”


bron: remedie tegen stress, Sheikh Muhammed Salih Al-Munajjid, vertaald door Oem Mohammed

Er kan gemaild worden naar zeg_nee_tegen_geweld@hotmail.com

Wa Aleykoum Salaam Warahmatoelah Wabarakatoeh


Wees goed voor je vrouw(en)

Wat is mijn plicht tegenover mijn vrouw??
De profeet(saws) antwoorde: "Dat je haar te eten geeft, wanneer je zelf eet, en voorzie haar van kleren, wanneer je jezelf van kleren voorziet en sla haar niet in het gezicht, mishandel haar niet, en zonder je niet af in tijd van misnoegen.? [Overgeleverd door Aboe Da woed, At-Tirmidhi]

Het verbod op het gebruiken en misbruiken van vrouwen
“Niemand van jullie mag zijn vrouw slaan zoals een slaaf wordt geslagen, en dan aan het eind van de dag gemeenschap met haar hebben.” (Ahmed en een soortgelijke hadieth van Boechari)

Ibn ´Omar (radiAllahoe ´anhoe) overleverde van de Profeet (sallallahoe ´aleihi wa sallem): “Van de zaken die toegestaan (halaal) zijn, is de echtscheiding het meest gehaat door Allah.” (Aboe Dawoed, Ibn Maadjah, sahieh volgens al-Haakim, moersal volgens Aboe Haatim)“

Het verspillen van het levensonderhoud van degenen die van hem afhankelijk zijn, is genoeg zonde voor een man.” (Aboe Dawoed, an-Nasaa´i, al-Haakim)

De goede behandeling van vrouwen is een sleutel tot het Paradijs
Aboe Hoerairah (radiAllahoe ´anhoe) vertelde dat de Profeet (sallallahoe ´aleihi wa sallem) zei: “De besten onder jullie zijn degenen die het beste voor hun vrouwen zijn.” (Soeyoeti in “Djaami´oes- Saghier” en Tirmidhi)

Anas (radiAllahoe ´anhoe) overleverde van de Profeet (sallallahoe ´aleihi wa sallem): “Zal ik jullie vertellen wie de besten onder jullie zijn? De vriendelijke man en degene met een goed karakter die zijn vrouw eervol behandelt wanneer hij ertoe in staat is.”

(Daylami)Djabir (radiAllahoe ´anhoe) overleverde dat de Profeet (sallallahoe ´aleihi wa sallem) zei: “De meest geliefde aanbiddende dienaar is voor Allah degene die het beste is voor zijn familie.” (´Abdoellah ibn Ahmed in “Zawaaid-oez-Zoehd” en Tabarani in “Rawdah an-Nadier”)

Aboe Sa´ied (radiAllahoe ´anhoe) overleverde dat de Profeet (sallallahoe ´aleihi wa sallem) zei: “Er is niemand van jullie die drie dochters of zusters heeft en goed voor hen is, zonder dat hij het Paradijs binnengaat.” (Aboe Dawoed, Tirmidhi en Boechari in ´Adaboel Moefrad no. 79)

Dergelijke ahadieth laten duidelijk zien dat het de bedoeling van de Shari´ah is, dat vrouwen eervol worden behandeld, worden beschermd en verzorgd.

Wat jezelf kan doen (folder)

Bescherming tegen geweld:

wat je zelf kunt doen

Geweld komt voor in alle culturen.
Vrouwen, mannen en kinderen kunnen ermee te maken krijgen, als slachtoffer of als getuige.
Het meeste geweld tegen vrouwen vindt thuis plaats.
In deze folder is beschreven welke stappen je kunt ondernemen om het geweld thuis te stoppen.
Hierbij is rekening gehouden met vrouwen die bijvoorbeeld geen eigen inkomen of verblijfsvergunning hebben.
De brochure is geschreven voor vrouwen die met geweld geconfronteerd worden, in het bijzonder voor zwarte, migranten of vluchtelingenvrouwen.
Het is geschreven in de talen: Arabisch, Engels, Farsi, Frans, Nederlands, Turks en Spaans.
Downloads:
Nederlands (Pdf-bestand, 61kB)
Frans (Pdf-bestand, 64 kB)
Engels (Pdf-bestand, 60 kB)
Turks (Pdf-bestand, 73 kB)
Arabisch (Pdf-bestand, 238 kB)
Spaans (Pdf-bestand, 63kB)
Farsi (Pdf-bestand, 229 kB)
Kijk voor meer informatie en bestelmogelijkheden op: www.transact.nl
Bescherming tegen geweld: wat je zelf kunt doen / G. Wertenbroek, M. Cense. - Utrecht : TransAct, i.s.m Stichting Shakti, 2005 2e herdruk. - 22 p. (gratis, bij meer dan 12 worden alleen verzendkosten in rekening gebracht).

Op zoek naar ondersteuning?

Ik ben in mijn jeugd mishandeld en zoek ondersteuning.
Heeft u tips?
Veel volwassenen die in hun jeugd zijn mishandeld,
verwaarloosd of misbruikt,
ondervinden daar nog hinderlijke gevolgen van.
Contact hebben met lotgenoten of het lezen van boeken hierover kan helpen om daar greep op te krijgen.
Er bestaat een vereniging van volwassenen die in hun jeugd zijn mishandeld, die elkaar via telefonisch contact en bijeenkomsten ondersteunen: de vereniging Knokkers.
Ook zijn er websites voor contact tussen lotgenoten.
Voor navraag naar organisaties die hulp bieden, bijvoorbeeld in de vorm van groepstherapie, kunt u terecht bij Stichting Korrelatie.
Hieronder noemen we enkele boeken die geschreven zijn voor in hun jeugd mishandelde volwassenen:
Eindelijk je eigen leven leiden. Susan Forward. Utrecht: Kosmos/Z&K Uitgevers (ISBN 9021596792);
Samen de pijn te boven. Eliana Gil. Houten: Unieboek/Van Reemst (ISBN 9026923686);
Een zoektocht naar het ware zelf. Jean Jenson. Amsterdam: L.J. Veen (ISBN 9020407406).
Als je misbruikt bent. Gids voor verwerking. Fr챕derike Geerdink. Utrecht: Jan van Arkel (ISBN 9062244378).

Meisjes besnijdenis

Wat is meisjesbesnijdenis?

Meisjesbesnijdenis is een ingreep aan de uitwendige geslachtsorganen.
Er worden verschillende vormen toegepast:Incisie - prik of sneetje in de voorhuid van de clitoris. Excisie - verwijdering van de gehele clitoris en kleine schaamlippen of een gedeelte hiervan; excisie kent meerdere varianten.
Infibulatie of faraonische besnijdenis - gehele verwijdering van de clitoris, de kleine schaamlippen en een gedeelte van de grote schaamlippen.
Na aaneenhechting van de resterende schaamlippen blijft een zeer kleine opening over voor menstruatiebloed en urine.
Ook van infibulatie zijn meerdere varianten mogelijk.
Bij Somalische vrouwen komt deze vorm het meest voor.
Daarnaast worden in verband met meisjesbesnijdenis de termen defibulatie en herinfubilatie gebruikt.
Defibulatie is het vergroten van de opening of het opheffen van de obstructie, meestal voor het huwelijk of een bevalling.
Herinfibulatie is het opnieuw hechten van de resterende delen van de schaamlippen, onder meer na een bevalling.

Waarom wordt een meisje besneden?
Ouders laten de besnijdenis uitvoeren uit liefde, om het kind te beschermen en om haar toekomst veilig te stellen.
Veel meisjes en vrouwen zien de ingreep als iets vanzelfsprekends: het hoort erbij, iedereen is immers besneden.
Vaak zijn ze opgelucht en trots als het voorbij is. De pijn hoort bij het leven van een vrouw, zoals ook de pijn bij een bevalling.
Er worden onder meer de volgende redenen gegeven: Het besnijden bepaalt mede de vrouwelijke identiteit van het meisje.
Dit heeft te maken met opvattingen, waarden en normen rond zaken als maagdelijkheid, kuisheid en reinheid.
Het beschermt de maagdelijkheid van het meisje.
Het vergroot haar huwelijkskansen.
Het geeft haar status in de gemeenschap (het omgekeerde geldt nog sterker: een onbesneden meisje loopt het risico uitgestoten te worden). Een geinfibuleerde vrouw is mooier.
Het is een teken van een goede opvoeding.
Het zou een islamitisch voorschrift voor reinheid zijn. (dit is onzin staat nergends dat meisjes besnijden moeten worden dus is het cultuur)

Waar en wie?
Meisjesbesnijdenis treft meer dan 80 miljoen meisjes en vrouwen in de wereld.
Het komt voor in 20 Afrikaanse landen en bij bevolkingsgroepen in een aantal landen in het Nabije Oosten en in Azie.
In Somalie, Djibouti, Noord-Soedan en Mali worden bijna alle meisjes besneden en wordt veelal de meest ingrijpende vorm - infibulatie - toegepast.
Tot in de jaren vijftig werd in delen van West-Europa en in de Verenigde Staten clitoridectomie als medische ingreep toegepast bij meisjes met hysterische klachten.
Besnijdenis vindt meestal plaats bij jonge meisjes, de exacte leeftijd verschilt per land.
Bij Somalische meisjes ligt de leeftijd tussen de 6 en 10 jaar, in ieder geval voor de eerste menstruatie.
De ingreep vindt vaak plaats tijdens schoolvakanties, zodat de meisjes kunnen herstellen.
Over het uitvoeren van meisjesbesnijdenis in Nederland bestaan geen harde gegevens.
Het is een publiek geheim dat families meisjes naar het buitenland sturen om de ingreep daar te laten uit te laten voeren.

Herkomst
De herkomst van meisjesbesnijdenis is niet duidelijk.
Als traditie wordt ze vaak gekoppeld aan de islam, maar in de koran komt ze niet aan de orde. Bovendien zijn er ook christelijke volken die meisjesbesnijdenis toepassen.
Waarschijnlijk is het een pre-christelijk, pre-islamitisch gebruik dat in sommige gebieden later verweven is geraakt met het geloof.
Hoewel de mensen die meisjesbesnijdenis toepassen, overwegend moslim zijn, betekent dit dus niet dat het een gebruik van alle moslims is.

klachten en complicaties:
Meisjesbesnijdenis kan psychische klachten en problemen met betrekking tot seksualiteit veroorzaken.
De kans op lichamelijke klachten en medische complicaties is groot, tijdens de ingreep maar ook daarna.
Bij infibulatie komen de meeste klachten voor.
Directe gevolgen tijdens en na de ingreep extreme pijn (wanneer de ingreep zonder verdoving plaatsvindt);
urineklachten (pijn bij plassen, ophoping urine in de blaas); overmatig bloedverlies;
kans op infectie.
Mogelijke gevolgen na de ingreep medisch ingrijpen om seksuele gemeenschap en bevalling mogelijk te maken;
menstruatieklachten en moeilijke en/of pijnlijke urinelozing;
urineweginfectie;
chronische pijn in onderbuik;
onvruchtbaarheid door gynaecologische infecties;
littekenvorming;
moeilijk inwendig onderzoek (uitstrijkje).

Wetgeving in Nederland
De Nederlandse overheid heeft, evenals een aantal andere Europese landen, alle vormen van meisjesbesnijdenis verboden.
Ook de World Health Organization adviseert om strategieen te ontwikkelen teneinde meisjesbesnijdenis uit te bannen.
In het Nederlandse Wetboek van Strafrecht valt meisjesbesnijdenis onder opzettelijke mishandelingsdelicten of onder het onbevoegd uitoefenen van de geneeskunst.
De straf bedraagt vier jaar gevangenis voor zware mishandeling met voorbedachten rade.
Indien de besnijdenis door een ouder zelf wordt uitgevoerd op de eigen dochter, kan de straf met een derde worden verhoogd (artikel 304 sub 1).
Ook in het geval dat de ouders opdracht geven voor een besnijdenis, hiervoor betalen, middelen leveren waarmee de besnijdenis wordt uitgevoerd en/of meehelpen tijdens de besnijdenis, zijn zij strafbaar.
Deze handelingen worden beschouwd als mededaderschap, uitlokking dan wel medeplichtigheid (artikel 47 en 48).
Artsen die meewerken aan meisjesbesnijdenis, kunnen worden berecht op grond van het medisch tuchtrecht.
De Geneeskundige Hoofdinspectie van de Volksgezondheid heeft richtlijnen uitgebracht hoe te handelen bij een melding van meisjesbesnijdenis in Nederland, zowel bij een mogelijk aanstaande als bij een al in Nederland verrichte besnijdenis (ghi Bulletin maart 1994).
Een meisje laten besnijden in een land waar dit niet strafbaar is, zoals vaak in de vakantie in het land van herkomst gebeurt, is ook in Nederland niet strafbaar.
De regering heeft echter in 2004 plannen bekendgemaakt om dit te veranderen.
De ouders kunnen wel berecht worden, wanneer men betrokkenheid kan aantonen met het strafbare feit en deze betrokkenheid in Nederland heeft plaatsgevonden.
Relatie met asielprocedureSinds eind 2003 is het mogelijk dat minderjarigen vanwege een aantoonbare dreiging van meisjesbesnijdenis een beroep doen op een verblijfstitel in Nederland. Er moet dan sprake zijn van een risico dat het meisje of de jonge vrouw na terugkeer besneden wordt. Wel dient aan bepaalde voorwaarden te worden voldaan. Ook de ouder kan in zo’n geval onder bepaalde voorwaarden voor een verblijfstitel in aanmerking komen.

Jij en meisjesbesnijdenis
Meisjesbesnijdenis is strafbaar.
Het is van groot belang om te voorkomen dat een meisje besneden wordt en dat vraagt om alertheid op signalen.
Daarom is het belangrijk dat u de gelegenheid creeert om over dit onderwerp te spreken, bij voorkeur voor er een dreigende situatie ontstaat.
Voor een succesvolle interventie is een goede relatie met de betrokkene van cruciaal belang. Daarvoor kunnen de volgende aandachtspunten gelden:
Toon respect voor de persoon, de cultuur en de situatie.
Zorg voor een veilige sfeer.
Investeer tijd en moeite in een vertrouwensrelatie met betrokkene.
Zorg voor duidelijkheid en uitleg over de consequenties en de mogelijkheden van de situatie en ieders rol daarin.
Begeleid de betrokkene wanneer zij zelf actief een oplossing (eventueel hulpverlening) zoekt. Maak gebruik van consultatiemogelijkheden en stimuleer de betrokkene om dat ook te doen.