zaterdag 19 september 2009


Achtduizend kinderen vechten oorlog uit in Soedan




In de Soedanese provincie Darfoer zijn 6.000 kindsoldaten actief, in heel Soedan zelfs 8.000. Meer dan twee miljoen kinderen zijn getroffen door het gewapend conflict in de regio volgens Unicef.

Alle betrokken partijen in Darfoer zetten trouwens kindsoldaten in. De jongste zijn elf jaar. Het is zo erg dat de gemiddelde leeftijd van rekruten om de bloedige oorlog uit te vechten op 16 jaar zou liggen.



Slavernij

Als ze niet moeten vechten, dan riskeren de kinderen in de slavernij te belanden. Regeringssoldaten en regeringsgetrouwe milities in het westen van Soedan hebben immers duizenden mannen, vrouwen en kinderen ontvoerd om ze als slaven te misbruiken.

Vorige week werden bewijzen gepresenteerd waaruit bleek dat de slachtoffers als slaaf in de landbouw te werk gesteld worden of als seksslaaf worden misbruikt. Vrouwen en kinderen worden door militairen ook als hulp in de huishouding in de hoofdstad Khartoum te werk gesteld. De slachtoffers komen uit Darfoer.

Etnische zuivering

De oorlog in Darfoer gaat zijn zesde jaar in.
In 2003 kwamen rebellen in opstand.
De Soedanese regering ontdoet die regio met behulp van militairen en milities van niet-Arabisch sprekende stammen. Nieuwe bewoners van de streek spreken Arabisch en komen uit andere delen van Soedan maar ook uit Tsjad, Niger, Mali en Kameroen.

De Verenigde Naties schatten dat sinds begin 2003 mogelijk 300.000 mensen zijn omgekomen in Darfoer en dat er 2,7 miljoen mensen zijn verjaagd bij de gruwelijke etnische zuiveringen. (anp/mvl)

Als u wil helpen, surf dan naar de site van Unicef.

het conflict in Darfur



Het conflict in Darfur


Volgens de officiele berichten van de Soedanese regering is er in februari 2003 een opstand uitgebroken onder de zwarte bevolking in Darfur.

Twee Afrikaans Soedanese rebellengroepen, de Soedanese Bevrijdings Beweging (SLA) en de beweging voor Gelijkheid en Rechtvaardigheid (JEM) vielen op verschillende plaatsen in Darfur militaire doelen aan.

De rebellen wilden een eind maken aan de jarenlange economische en politieke uitsluiting van de regio en beschuldigden president El-Bashir ervan de problemen in Darfur te negeren en de Arabische nomaden te steunen.
Een ander probleem dat ten grondslag ligt aan het huidige conflict gaat terug tot de jaren ‘80 toen aanhoudende droogte en de verwoestijning van Noord en Centraal Darfur de nomaden dwong zuidwaarts te gaan.

De traditionele overeenkomsten tussen nomaden en boeren m.b.t. grasland en toegang tot water, alsook traditionele conflictbemiddeling kwamen hierdoor onder druk te staan.
Toch is het huidige conflict in Darfur veel dieper geworteld in de landelijke politiek van Soedan. Het lijkt erop dat Arabische milities van de Janjaweed de Afrikaanse opstand hebben neergeslagen.

Over het algemeen wordt aangenomen dat de Janjaweed zijn opgericht, bewapend en beschermd door groepen binnen de hoogste politieke kringen van de Soedanese overheid.

In veel gevallen werd het geweld van de Janjaweed ondersteund met bombardementen van de Soedanese luchtmacht.

Deze strategie heeft de etnische dimensie van het conflict aangewakkerd waardoor de verschillende partijen zich nu defini챘ren als 'Arabisch' of 'Zwart'.


Ook in dit conflict ging het om stelselmatig achterstellen van ver van Khartoem gelegen regio’s en de mensen die daar wonen. In januari 2005 tekenden Noord- en Zuid-Soedan een vredesakkoord waardoor het zuiden een zekere vorm van zelfbestuur heeft gekregen.

Maar ook hierbij zijn verschillende groepen uitgesloten van de macht.

In 2011 zal een referendum moeten uitwijzen of Zuid-Soedan definitief onafhankelijk wordt. Maar dat is nog lang geen uitgemaakte zaak.

Vrede in Darfur betekent daarom nog lang niet vrede in heel Soedan.

Wie is wie in het conflict?
Er zijn meerdere rebellenbewegingen actief in Darfur.

De Soedanese Bevrijdings Beweging (SLA) vormt de grootste rebellengroepering.

Een fractie van het SLA onder leiding van Minni Arkou Minawi sloot in mei 2006 vrede met de regering in het noorden: het Darfur Peace Agreement (DPA).

Andere fracties binnen de SLA weigerden het vredesakkoord te ondertekenen, net als de beweging voor Gelijkheid en Rechtvaardigheid (JEM).
De Fur Al-Nur scheidde zich af van de SLM/A en begon een nieuwe beweging: National Redemption Front (NRF).

Het dient inmiddels als paraplu voor allerlei groepen die het niet eens zijn met de het vredesakkoord.
Om te beginnen de JEM (de Justice and Equality Movement) van Khalil Ibrahim, die de DPA weigerde te ondertekenen omdat het niet aan zijn eisen voldeed.

Maar ook de nieuw opgerichte G-19 onder leiding van Khamis Abdallah Abakar (voorheen vice-president van de SLM/A) doet mee. "De NRF is als een ritje met de stadsbus: bij iedere halte komen er een paar mensen bij en gaan er een paar uit”, zei een inwoner van Darfur.
De SML/A-rebellen die commandant Minnawi trouw bleven, laten zich intussen ook niet onbetuigd. Zij vechten nu tegen hun vroegere kameraden en tegen iedereen die het vredesakkoord aanvalt en dus niet-regeringsgezind is.
De Arabische milities van de Janjaweed, de gewapende mannen op paarden en kamelen, zijn de schrik van de bevolking in Darfur.

Uit rapporten (van o.a. Human Rights Watch) blijkt dat de meeste misdaden systematisch worden uitgevoerd door milities met steun van de regering in Khartoum.

De milities bestaan uit Arabische veehouders in de regio.

De regering zegt de Janjaweed te willen ontwapenen.

Maar dat is tot op de dag van vandaag nog niet gebeurd.

De regering in Khartoum denkt dat het niet zo’n vaart zal lopen met de sancties van de internationale gemeenschap.


De ondertekenaars van het staakt-het-vuren classificeren alle partijen die weigeren het vredesakkoord te ondertekenen als ‘terroristen’ en weigeren pertinent met ze te onderhandelen. Het akkoord had ervoor moeten zorgen dat de diverse partijen zouden gaan samenwerken, maar in plaats daarvan ontstaan er allerlei afsplitsingen.

De vechtende partijen eisen bovendien ieder de steun van de lokale bevolking en dreigen bij weigering met represailles.
Het ziet er nog niet naar uit dat de vluchtelingen snel terug naar huis kunnen.

Vele gebieden zijn door de extreme onveiligheid geheel ontoegankelijk voor hulpverleners. Wagens van hulporganisaties worden gestolen en chauffeurs vermoord.

Ook soldaten van de vredesmissie van de Afrikaanse Unie krijgen regelmatig te maken met geweld.


Voor die tijd waren er 150 Rwandese troepen aanwezig in Darfur, ter bescherming van tachtig waarnemers, wat in een gebied zo groot als Frankrijk zeer weinig is.

De Afrikaanse Unie mag alleen burgers beschermen die in een directe noodsituatie verkeren, de bescherming van de burgerbevolking blijft de verantwoordelijkheid van de regering. Op dit moment zijn ongeveer 7.000 troepen actief.

Volgens Jan Pronk, de voormalig speciale VN-gezant voor Soedan, heeft de Afrikaanse Unie door gebrek aan geld, manschappen en materieel gefaald.

Hij vindt snel en krachtig ingrijpen van de internationale gemeenschap nodig om een nieuwe escalatie van geweld te voorkomen.


Hij drong er bij de VN-Veiligheidsraad op aan sancties te overwegen tegen Soedan vanwege ‘grove schendingen van de mensenrechten in Darfur’.

Het geweld in de provincie Darfur is dusdanig uit de hand gelopen dat de Verenigde Naties spreken over de ‘ergste humanitaire crisis van de wereld’.
Op 29 maart 2005 nam de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties resolutie 1591 aan. Individuen die zich schuldig maken aan wreedheden, het vredesproces tegenwerken of een gevaar vormen voor de stabiliteit in Darfur krijgen op grond van deze resolutie een reisverbod opgelegd en hun tegoeden worden bevroren.

Maatregelen tegen de regering in Khartoem blijven uit.

Twaalf leden van de raad stemden voor de resolutie.

Algerije, China en Rusland onthielden zich van stemming.
Na maanden van onderhandeling nam op 1 augustus 2007 de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties resolutie 1769 aan.

Daarin wordt gesproken over de vorming van Unamid, de grootste VN vredesoperatie, van 26.000 militairen en politieagenten.

De gecombineerde missie van de Afrikaanse Unie en de VN zal in de loop van 2008 operationeel moeten zijn.

Positief is dat het besluit van de Veiligheidsraad unaniem is en dat de regering van Soedan het vredesleger toelaat.

Gevreesd wordt echter dat de Soedanese overheid zal proberen de komst van de vredesmacht te vertragen.

De resolutie voorziet in dat geval niet in mogelijke sancties tegen de overheid.


De commissie die de misdaden onderzocht stelt in het rapport dat de regering waarschijnlijk geen volkerenmoord nastreeft.

De onderzoekers spreken wel van systematisch geweld tegen de burgers in Darfur en van ernstige schendingen van internationale mensenrechten.

Het Amerikaanse congres bestempelde de misdaden tegen de bevolking eerder wel als genocide. Volgens de Afrikaanse Unie is er van volkerenmoord geen sprake.
Genocide is ‘het systematisch en bewust uitmoorden van een groep op basis van hun etniciteit, nationaliteit, religie of cultuur’.

Als genocide wordt geconstateerd, is volgens het internationale recht ingrijpen vereist.

Of er sprake van genocide is of niet, zeker is dat zich een verschrikkelijke humanitaire ramp afspeelt in de westelijke provincie van Soedan.

Exacte cijfers zijn moeilijk te geven, maar geschat wordt dat het conflict tot nu toe aan ruim 200.000 mensen het leven heeft gekost.

Ruim drie miljoen mensen zijn in het eigen land op de vlucht geslagen, en ongeveer 200.000 mensen hebben hun toevlucht gezocht in het buurland Tsjaad.

Welke rol speelt buurland Tsjaad in deze crisis?
Het Soedanese Darfur en het Oosten van Tsjaad delen een zelfde tribale, culturele en historische achtergrond.

Het etnische geweld dat al drie jaar de Soedanese regio Darfur teistert is overgeslagen naar buurland Tsjaad.

Volgens de International Crisis Group (ICG) steunen Soedanese militairen en veiligheidsagenten op grote schaal de goed bewapende Tsjadische rebellen in het grensgebied van Darfur en Tsjaad. Behalve van de Soedanese overheid krijgen ze ook steun van Arabische milities in Darfur.

Grote vluchtelingenstromen zijn het gevolg.

Ruim 240.000 Soedanese vluchtelingen bevinden zich op dit momenten in kampen in het Oosten van Tsjaad.

Tienduizenden Tsjadische burgers zijn de afgelopen maanden eveneens op de vlucht gedreven. Velen van hen vluchtten naar Soedanees grondgebied, waar het ook niet veilig is.

Darfur Peace Agreement (DPA) en de rebellengroeperingen
Er is een akkoord dat vrede zou moeten brengen: het Darfur Peace Agreement (DPA).

Maar voor de gemiddelde Darfuri heeft het akkoord alleen maar meer ellende gebracht.
Het vredesakkoord kwam tot stand onder toezicht van de Afrikaanse Unie.

In mei werd het ondertekend door de regering van Soedan en door de commandant (Minni Minnawi) van de grootste van de drie rebellengroepen in Darfur, de Sudan Liberation Movement/Army (SLM/A).Abdelwahid Mohamed al-Nur, leider van een andere groep binnen Minnawi’s SLM/A en Khalil Ibrahim, leider van de Justice and Equality Movement (JEM), weigerden het akkoord te ondertekenen.

Het kwam niet tegemoet aan hun belangrijkste eisen: compensatie voor de oorlogsschade; vertegenwoordiging in overheidsinstanties; en betere veiligheidsgaranties.
Al-Nur is een Fur, zijn volgelingen zijn vrijwel allemaal afkomstig uit dezelfde stam: het zijn boeren die door de oorlog van hun landerijen zijn verjaagd.

De vroegere commandant Minni Minnawi is afkomstig uit de Zaghawa: een bevolkingsgroep van herders.

Voor deze nomadische herders is schadevergoeding niet zo belangrijk als voor de boeren.

Zij zijn minder vaak ontheemd geraakt en zwerven vooral in de zogeheten ‘bevrijde gebieden’ van Darfur.
En dan zijn er nog andere rebellengroepen die niet eens bij de onderhandelingen over het akkoord betrokken waren. Een van die groepen bestaat uit Arabische nomaden, herders die nu in veel gevallen overleven op het land van verdreven boeren.
Waarnemers stellen dat het vredesakkoord de tegenstellingen en de gewelddadigheden heeft verscherpt. Khartoum weigert vooralsnog om de tekst aan te passen. Maar iedereen voelt aan dat de DPA niet het laatste woord kan zijn.

Er zal opnieuw onderhandeld moeten worden.

Wie aan die toekomstige onderhandelingstafel een vinger in de pap wil hebben, moet zorgen voor een zo groot mogelijke achterban of een interessant ruilobject.

Vandaar het toenemende landjepik - met burgerslachtoffers als onvermijdelijk neveneffect. Volgens de VN zijn alleen als sinds juli meer dan 50.000 mensen ontheemd geraakt.

Bombardementen
Die burgerslachtoffers vallen niet alleen door geweld van tegenstanders van het vredesakkoord. De Soedanese overheid trekt ten strijde met 10.500 extra militairen die “het vredesproces in Darfur moeten bewaren”. Rapporten van zowel de VN als Human Rights Watch getuigen van vele doden door ‘slordige bombardementen’ van het regeringsleger.

In haar nietsontziende strijd tegen alles en iedereen die het vredesakkoord ondermijnt, gelden voor de regering in Khartoem alle getroffen burgers als collateral damage.
Een politiek analist die anoniem wil blijven, zegt dat het mogelijk moet zijn om de problemen op te lossen. “

Alle partijen kunnen worden overtuigd, met de juiste verleidelijke oplossingen.

Behalve misschien de JEM, omdat die ambities heeft die de regio Darfur overstijgen.

Maar vrede is onmogelijk zonder de handtekening van de andere groeperingen en zonder heel veel geld voor reconstructie en rehabilitatie.”

Hij doelt hiermee onder meer op een half jaar salaris voor iedere strijder die bereid is de wapens neer te leggen.
Een naamloze lokale bron verwacht dat de Soedanese regering akkoord zou kunnen gaan met de eisen van Al-Nur’s NRF.

“Zij verdedigen de belangen van de grootste etnische groep in Darfur.

Daar kan de regering niet omheen.” Maar ook hij heeft zijn twijfels over de JEM. “De JEM heeft een nationale agenda, zij is een relatief kleine bewapende beweging, en zij onderhoudt bovendien nauwe betrekkingen met Tsjaad en Libië.”
Zeker is dat je in Darfur niemand vindt die blij is met de DPA.

De onvrede richt zich ook op de Afrikaanse Unie, omdat die het verwenste akkoord mede tot stand heeft gebracht.

Volgens cijfers van de VN is het aantal aanvallen op vredessoldaten in een jaar tijd met 900% gestegen.

Onderhandelingen
Op 4 augustus 2007 zijn er in Arusha in Tanzania opnieuw vredesbesprekingen geweest tussen de voornaamste rebellenleiders uit Darfur, de Soedanese regering en de VN en de AU.

Dit overleg wordt op 27 oktober vervolgd in Libie.

Rebellen leider Abdelwahid Mohamed al-Nur heeft echter vooralsnog aangegeven niet aan deze onderhandelingen te zullen deelnemen.

donderdag 17 september 2009

Kinderen in Darfur






Ondervoeding kinderen in Darfur stijgt vrijdag 28 december 2007



De ondervoeding onder kinderen in de Sudanese regio Darfur is het afgelopen jaar toegenomen, ook al is in het gebied de grootste hulpoperatie ter wereld gaande.

Dit blijkt uit een donderdag gepubliceerd rapport van UNICEF, het Wereldvoedselprogramma en de FAO.De VN-organisaties stellen dat de ondervoeding het gevolg is van de toegenomen onveiligheid in het gebied, waar sinds ruim vier jaar een burgeroorlog heerst en waar het geweld alleen maar toeneemt.

Uit de cijfers blijkt dat momenteel 16,1 procent van de kinderen die als slachtoffer van het conflict kunnen worden aangemerkt, aan acute ondervoeding lijdt.

Een jaar geleden bedroeg dit percentage nog 12,9 procent.Het is voor het eerst sinds 2004 dat meer dan 15 procent van de kinderen ondervoed is.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) hanteert dat percentage als grens om te spreken van een noodsituatie.

In 2003, het jaar waarin het conflict in Darfur uitbrak, bedroeg het percentage 21,8 procent.

De VN hebben in Darfur een hulpoperatie op touw gezet waarvoor op jaarbasis ruwweg een miljard dollar (680 miljoen euro) beschikbaar is.

Ongeveer dertienduizend hulpverleners van VN-organisaties en andere humanitaire instellingen verlenen voedsel- en medische hulp aan de slachtoffers, onder wie ongeveer 2,5 miljoen vluchtelingen.

Aanvallen op hulpverleners zijn dit jaar met 150 procent toegenomen.

Er zijn ten minste twaalf hulpverleners vermoord, ruim honderd ontvoerd en 66 mishandeld of verkracht.

In totaal zestig hulpkonvooien liepen in een hinderlaag en honderd voertuigen werden gekaapt. Het geweld leidde ertoe dat meerdere hulporganisaties personeel terugtrokken.

Het geweld in Darfur heeft sinds 2003 ruim tweehonderdduizend mensen het leven gekost. Sinds 2004 is er een vredesmacht van zevenduizend militairen van de Afrikaanse Unie (AU) gelegerd, maar die kan weinig uitrichten.

Het is de bedoeling dat begin januari een begin wordt gemaakt met de stationering van een gezamenlijk vredeskorps van de VN en de AU.

Het korps moet 26.000 leden gaan tellen.

De vergeten tsechische volkerenmoord!

بسم الله الرحمن الرحيم
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته
Onze Broeders en Zusters.. Bekijk dit filmpje en vergeet geen Dua te doen!! :
(niet geschikt voor gevoelige kijkers)"
O Allah, wij vragen U hen te vatten bij hun kraag en wij zoeken toevlucht bij U tegen hun kwaad." - Overgeleverd door Aboe Daawoed 2/89, authentiek gekwalificeerd door Al-H'aakiem en Ad-dhzahabie 2/142.
"اللّهُـمَّ إِنا نَجْـعَلُكَ في نُحـورِهِـم، وَنَعـوذُ بِكَ مِنْ شُرُورِهـمْ."
"Allaahoemma iennaa nadj'aloeka fie noe'hooeriehiem wa na'oedhoe bieka mien shorooriehiem". "O Allah, U bent mijn toeverlaat en U bent Degene Die mij laat overwinnen.
Omwille van U ga ik over tot de aanval, omwille van U sla ik toe. Met Uw hulp ga ik vechten." - Overgeleverd door Aboe Daawoed 3/42, At-Tiermiedhie 5/572: zie ook Sah'ih' At-Tiermiedhie 3/183.

"اللّهُـمَّ أَنْتَ عَضُـدي، وَأَنْتَ نَصِـيرِي، بِكَ أَجُـولُ وَبِكَ أَصُـولُ وَبِكَ أُقَـاتِل."
"Allaahoemma anta 'adhodie, wa anta nassieerie, bieka adjoeloe, wa bieka asooloe wa bieka oeqaatiel". "Allah is voor ons voldoende en Hij is de Perfecte Vertrouweling." - Overgeleverd door Al-Boekhaarie 5/172.
"اللّهُـمَّ أَنْتَ عَضُـدي، وَأَنْتَ نَصِـيرِي، بِكَ أَجُـولُ وَبِكَ أَصُـولُ وَبِكَ أُقَـاتِل."
"h'asboenaa Allaahoe wa nie'ma al-wakieel". Bron p.s.
Graag deze mail (met verwijdering van mijn e-mail) doorsturen naar anderen a.u.b. DjazakumuAllaahu Gayan Ya Agawaat!
Wa alaikoem salaam wa rahmatoellahi wa barakatoehoe.
''Overhandig het toevertrouwde goed aan degene die jou heeft vertrouwd en verraad niet wie jou heeft verraden'' - Abu Dawud & Thirmidi

Palestijnse kinderen en gevangenschap

Waarom worden Palestijnse kinderen gearresteerd?

De vier belangrijkste redenen zijn:
Om de Palestijnen die zich actief tegen de Israëlische bezetting verzetten te intimideren en te bedreigen. Sinds Israël in 1967 de West Bank, de Gazastrook en Oost-Jeruzalem bezet heeft, heeft het Palestijnse volk gestreden tegen de bezetting.
Door een groot aantal arrestaties uit te voeren en strenge straffen op te leggen probeert IsraÃel de Palestijnen te ontmoedigen om aan de strijd tegen de bezetting deel te nemen.
Het politieke karakter van de arrestaties blijkt uit de manier waarop de kinderen in gevangenschap behandeld worden.
De behandeling is voor alle kinderen ongeveer gelijk en afhankelijk van de politieke situatie en niet van duidelijk meetbare feiten.
Om bekentenissen af te dwingen waarmee anderen beschuldigd kunnen worden.
Het blijkt uit gedocumenteerd onderzoek van DCI/PS dat een groot aantal kinderen gedwongen is om verklaringen te ondertekenen die ze niet kunnen lezen (die zijn in het Hebreeuws, een taal die Palestijnse kinderen niet kennen).
Deze beschuldigingen worden door mishandeling en marteling afgedwongen.
In 1981 heeft Israel een militair besluit aangenomen dat inhoudt dat iemand veroordeeld kan worden enkel en alleen op basis van de getuigenis van een ander.
Daarom is een belangrijk doel van het arresteren van kinderen om namen en informatie over anderen te verzamelen, zodat die opgepakt kunnen worden.
Om de kinderen als een soort ‘wisselgeld’ te gebruiken met het doel de hele bevolking onder druk te zetten.
Als kinderen gearresteerd zijn, dan worden niet alleen zijzelf gestraft maar ook hun ouders en andere familieleden.
Zij mogen de kinderen in de gevangenis vaak lange tijd niet bezoeken.
In het geval dat het kind tot een boete wordt veroordeeld – vaak loopt deze op tot honderden dollars- dan draait de familie voor de kosten op.
En dan te bedenken dat 61% van de Palestijnen onder de armoedegrens van 350 dollar per huishouden per maand leeft. 32% van de mensen in Gaza en 20% op de West Bank leeft in nog extremere armoede.
Om toekomstige ‘collaborateurs’ voor de Israëlische bezetters te werven.
Een van de meest duistere praktijken van de Israëlische bezetter is de kinderen zo te bedreigen dat ze, na hun vrijlating, als informant voor Israël gaan werken.
Met andere woorden de kinderen krijgen te horen dat ze niet zullen worden vrijgelaten of zelfs gedood zullen worden tenzij ze erin toestemmen om als verraders te gaan werken.

Wat gebeurt er met de kinderen nadat ze zijn gearresteerd?
Palestijnse kinderen worden naar IsraÃelische huizen van bewaring of militaire kampen gebracht waar ze acht dagen kunnen worden vastgehouden zonder contact met een advocaat of hun families.
Bijna alle kinderen worden in deze centra met lichamelijk, psychisch en verbaal geweld geconfronteerd, soms komt dit zelfs neer op marteling.
Deze praktijken worden door de staat Israël en het juridisch systeem getolereerd.
Er zijn verschillende waarop de kinderen gekweld worden, de meest gangbare zijn: slaan, verbaal geweld en bedreigen, herhaaldelijk met heet en koud water overgieten, slaap onthouden en lange tijd in een ongemakkelijke houding laten staan of zitten.
Meestal worden de kinderen in isoleercellen gezet kleine, vuile ruimtes met weinig licht - zonder contact met andere mensen.
Het wekt nauwelijks verbazing dat de meeste Palestijnse kinderen onder invloed van deze harde ondervragingen binnen 24 uur na hun arrestatie al een of andere overtreding bekennen.
Deze bekentenissen worden door de ondervragende functionaris opgeschreven in het Hebreeuws een taal die de meerderheid van de Palestijnse kinderen niet kan lezen en het kind wordt gedwongen om zijn naam er onder te zetten.
Waar worden de kinderen van beschuldigd?
De aanklachten tegen de kinderen zijn geen goede afspiegeling van de gebeurtenissen.
Ze zijn niet alleen gebaseerd op gedwongen bekentenissen en mogelijke vervalsingen, omdat het kind een verklaring ondertekent die hij niet kan lezen, maar de militairen die hen vervolgen overdrijven stelselmatig de aanklachten om het effect van ieder pleidooi van de advocaat te verkleinen en om te zorgen dat het kind een zo zwaar mogelijke straf krijgt opgelegd.
Ondanks de pogingen van de Israëlische media om bijna alle gearresteerde Palestijnse kinderen af te schilderen als bloeddorstige terroristen, blijft het een feit dat veruit de grootste groep kinderen beschuldigd wordt van het gooien met stenen – een vergrijp waarvoor ze tot vele maanden cel kunnen worden veroordeeld.
Tijdens de maand november en het begin van december 2004 viel het de advocaten op dat het aantal gearresteerde kinderen, vooral in de dorpen Al-Khader en Husan vlakbij Bethlehem, exponentieel toenam.
Nogal verontrustend was dat veel van de kinderen opgepakt werd op de beschuldiging van het gooien van stenen en Molotov cocktails in 2002 (!)
Ten tijde van het vermeende delict waren de kinderen onder de 14 jaar.
Onder de Israelische militaire verordeningen zouden de kinderen maar een straf van maximaal een half jaar kunnen krijgen.
Maar als de lengte van de straf wordt bepaald op grond van de leeftijd tijdens de veroordeling, in plaats van de leeftijd ten tijde van het vergrijp, dan kunnen de Israelische autoriteiten de kinderen een paar jaar later oppakken als ze 15 of 16 zijn en hen veel langer opsluiten.
Bij de kinderen die schuldig bevonden worden aan ernstigere vergrijpen is de aanklacht vaak ook niet in overeenstemming met de gepleegde daad.
Een kind dat gepakt is met een mes in zijn zak, wordt niet alleen beschuldigd van het bezit van dit wapen, maar ook van poging tot moord.
Het effect van onderhandelingen van de verdediging en de aanklagers buiten de rechtbank om kan zijn dat ze de eerste aanklacht laten vallen en dat de overblijvende beschuldiging van poging tot moord (minimaal vijf jaar) wordt afgezwakt tot poging tot steken (minimaal twee jaar).
Het feit blijft echter dat het kind gepakt werd toen hij het mes nog in zijn zak had.

Waar worden de kinderen gevangen gezet?
Na hun veroordeling, en vaak ook tijdens het verlengde voorarrest, worden Palestijnse kinderen opgesloten in verschillende detentiecentra, afhankelijk van hun leeftijd en geslacht.
Jongens onder de 16 zitten in een van de twee gebouwen in het Telmond gevangeniscomplex. Dat valt onder de Israëlische ‘Çivil Prison Service’ en ligt op Israëlisch grondgebied.
Dit is een overtreding van artikel 76 van de Vierde Geneefse Conventie.
De meeste kinderen worden geplaatst in afdelingen van de Hasharon gevangenis, waar alleen jeugdige Palestijnse politieke – of in Israëlische termen “security”- gevangenen zitten.
Een handvol Palestijnse kindgevangenen worden vastgehouden in Ofek waar ook de jeugdige criminelen uit Israël ondergebracht zijn.
Alle vrouwelijke politieke gevangenen uit de Palestijnse Gebieden, ook de meisjes onder de 18 zitten in een andere afdeling van het Hasharon complex.
Jongens die ouder zijn dan 16 (onder de Militaire Wetten van Israël beschouwd als volwassenen) zijn gedetineerd in de Megiddo gevangenis in het noorden van IsraÃel, die sinds begin 2005 onder IPS bestuur valt in plaats van onder IDF.
In andere gevallen zijn oudere jongens gevangen gezet in het militaire kamp Ofer net binnen de West Bank of in de militaire gevangenis Ketziot in de Negev woestijn, die beiden onder het IsraÃelische leger vallen.
Zowel Ketziot als Ofer en Megiddo hebben geen cellen, maar de gevangenen slapen op dunne vieze matrasjes in overvolle tenten.
Vooral in Ketziot zijn de omstandigheden barbaars. Hier hebben de gedetineerden niets anders dan versleten tentdoek om hen te beschermen tegen de zinderende zomerhitte of de vrieskoude van de woestijnnachten.

Hoe worden de Palestijnse kindgevangenen gediscrimineerd?
Palestijnse kinderen worden stelselmatig gediscrimineerd in Israëlische gevangenissen. Israëlische jongeren worden behandeld volgens het Verdrag voor de Rechten van het Kind van de Verenigde Naties waarin staat dat veroordeling en gevangenschap uitgevoerd moeten worden volgens de gedachte “wat is het beste voor het kind”.
Daarom krijgen Israëlische kinderen pas in laatste instantie gevangenis straf.
Meestal krijgen ze een geldboete of worden heropgevoed in speciale jeugdinrichtingen.
Israelische kinderen worden niet zo mishandeld als Palestijnse kinderen.
Palestijnse kinderen krijgen meestal geen familie op bezoek omdat de ouders op de West Bank of in Gaza wonen en geen pasje krijgen om Israel binnen te komen.
Israelische kinderen kunnen in de gevangenis verder gaan met hun opleiding.
Palestijnse kinderen krijgen geen onderwijs alleen een handvol kinderen die in Ofek zitten kunnen onderwijs krijgen maar wel volgens het Israelische schoolsysteem.
Bovendien worden Palestijnse kinderen vaak door de bewakers mishandeld.
Ze worden zo maar geslagen, in de isoleercel gezet voor de kleinste overtreding van de regels en er worden vaak collectieve straffen toegepast.
En zoals met alle Palestijnse politieke gevangenen het geval is krijgen ook de minderjarigen geen medische zorg en ze krijgen maar kleine porties eten van een slechte kwaliteit. In sommige gevangenissen mogen ze maar een keer per dag naar de WC.

Wat zijn de effecten van gevangenschap op de Palestijnse kinderen?
Er zijn veel verschillende effecten van de gevangenschap op de kinderen en ze zijn langdurig. Natuurlijk zijn er de gevolgen van de lichamelijke marteling, daarnaast hebben ze last van Post Traumatisch Stress Syndroom.
Dit kan inhouden: problemen met relaties met hun familie en hun vrienden, bedplassen, nachtmerries en angstaanvallen.
Verder zijn ze achtergeraakt op school omdat ze in de gevangenis geen of onvoldoende onderwijs gehad hebben. Daarom gaan ze vaak van school af.
Omdat ze geen pasje meer krijgen om Israel binnen te komen en ze een reisbeperking opgelegd krijgen, kunnen ze geen werk vinden.
Veel ex-gevangenen zijn werkloos.

Dood door de overheid

Dood door de overheid
Macht is dodelijk, absolute macht is absoluut dodelijk.
Over de dodelijkste regimes van de twintigste eeuw.
De Amerikaanse professor R.J. Rummel heeft in zijn boek 'Death By Government' (1994) een hitlijst samengesteld van misdadige regimes op basis van aantallen slachtoffers.
Het gaat daarbij om mensen die zijn vermoord of vroegtijdig aan hun einde zijn gekomen als gevolg van doelbewuste repressie en terreur van een staatsapparaat (in strijd gesneuvelde soldaten zijn niet meegeteld).
De verzamelnaam voor dat soort dodelijke overheids-activiteiten is 'democide', een wat ruimere term dan het meer bekende woord 'genocide'.
Hoewel Rummel jarenlang aan zijn statistieken heeft geschaafd gaat het uiteraard om schattingen.
Karel Beckman las het boek en publiceerde de resultaten op de website van Meer vrijheid.
Na het lezen van het artikel van Beckman vond de redactie van MediaControle op internet de website van R.J. Rummel. Op zijn website is het boek 'Death By Government' online te lezen.
Wij willen u de lijst van de - nominaal gezien - misdadigste regimes niet onthouden.
Vandaar deze 'top tien':
Plaats 10: Pakistan: een militaristisch regime vermoordde in 1971 1,5 miljoen Bengalezen
Plaats 9: Polen: in de periode van 1945-1948 werden 1.585.000 leden van de Duitse minderheid vermoord
Plaats 8: Vietnam: de communisten vermoordden in de periode 1945-1987 1.678.000 mensen (exclusief het aantal gesneuvelden in de Vietnam-oorlog)
Plaats 7: Turkije: ruimde in de periode 1909-1918 pakweg 1.883.000 Armeni챘rs uit de weg
Plaats 6: Cambodja: de communistische Khmer Rouge doodde ruim twee miljoen mensen
Plaats 5: Japan: vermoordde in de periode 1936-1945 bijna zes miljoen mensen
Plaats 4: Nationalistisch China: onder leiding van Tjiang Kai-Sjek werden tien miljoen mensen vermoord
Plaats 3: Nationaal-socialistisch Duitsland: vermoordde 20,9 miljoen mensen
Plaats 2: Communistisch China: onder leiding van onder andere Mao Tse-Tung werden 35 miljoen mensen vermoord (exclusief de 27 miljoen mensen die stierven ten gevolge van het rampzalige landbouw-beleid begin jaren 60)
Plaats 1: Sovjet-Unie: verantwoordelijk voor ruim 62 miljoen doden
Zoals eerder vermeld is het boek van Rummel uit 1994.
De 'top tien' zou er waarschijnlijk iets anders uitzien als de cijfers van de resterende negentiger jaren waren meegeteld.
Het communistische Noord-Korea zou in dat geval namelijk een goede kans maken op een plaats in de top tien. Interessant is overigens ook de lijst van meest dodelijke politieke leiders.
Hieronder volgt de lijst op basis van het aantal mensen die zijn gedood:
Plaats 9: Josip Tito (communist), Joegoslavi챘: 1.172.000
Plaats 8: Yahya Khan (militarist), Pakistan: 1.500.000
Plaats 7: Pol Pot (communist), Cambodja: 2.397.000
Plaats 6: Tojo Hideki (fascist), Japan: 3.990.000
Plaats 5: Vladimir Lenin (communist), Sovjet Unie: 4.017.000
Plaats 4: Tjiang Kai-Sjek (nationalist), China: 10.214.000
Plaats 3: Adolf Hitler (nationaal-socialist), Duitsland: 20.946.000
Plaats 2: Mao Tse-Tung (communist), China: 37.828.000 (inclusief de doden tijdens zijn guerilla-periode)
Plaats 1: Joseph Stalin (communist), Sovjet Unie: 42.672.000
Men kan ook uitrekenen wie - in verhouding tot de grootte van de onderdrukte bevolking in kwestie - de dodelijkste dictator is geweest.
In dat geval belandt Pol Pot op de eerste plaats.
Hij liet per jaar ruim 8 procent van zijn bevolking vermoorden.
Gelukkig duurde zijn bloedig regime niet langer dan 3,8 jaar.
Zie ook:
Over de tien grootste genocides van de 20e eeuw (artikel van Karel Beckman)
Power Kills (de offici챘le website van R.J. Rummel, de schrijver van 'Death By Government')
Death By Government (de online-versie van dit boek op de officiele website van R.J. Rummel)

Abu Ghraib aangevallen als een reactie op "Fatima's brief"

Abu Ghraib aangevallen als een reactie op "Fatima's brief"
21 Dec 2004Om 12:25pm afgelopen Zaterdag, hebben de verzetsstrijders een onaangekondigde aanval op de Abu Ghraib gevangenis in het zuiden van Baghdad gedaan.
De aanval werd aangewakkerd door een brief van een vrouwelijke gevangene Fatima genaamd die de moslimstrijders aanzette tot actie.
Fatima's brief, een handgeschreven document was recentelijk uit Abu Ghraib gesmokkeld. Fatima is de zus van EEn van de bekende verzetsstrijders in de omgeving. De VS-bezettingsmacht is zijn huis verscheidene malen binnengevallen, maar slaagde er niet in om hem te vinden, dus namen zij zijn zus mee als gevangene in een poging om hem zich te laten overgeven. www.jihadunspun.net heeft destijds bericht gedaan van dit incident, en er werd verteld dat deze familie bekend stond om hun vroomheid en oprechtheid.
Hier volgt een vertaling van Fatima's brief zoals hij in het Arabisch is gepubliceerd door Mafkarat al-Islam, en die later vertaald werd naar het Engels door Muhammad Abu Nasr van "Free Arab Voice"
Fatima’s brief:
In naam van God, de Barmhartige, de Genadevolle.
Zeg: "Allah is de Enige.
Allah is zichzelf-genoeg, Eeuwig.
Hij verwekte niet, noch werd Hij verwekt.
En niemand is Hem in enig opzicht gelijk."
(Koran Soerra Al-Ikhlas(112)
Ik kies voor deze nobele Soerra uit het boek van God omdat het de grootste impact op mij en jullie alllemaal heeft, en het boezemt een bepaald soort ontzag in de harten van de gelovigen.
Mijn broeder Mujahideen op de weg van Allah!
Wat kan ik tegen jullie zeggen?
Ik zeg tegen jullie: onze baarmoeders zijn gevuld met de kinderen van overspel door die zonen van apen en varkens die ons hebben verkracht.
Of kan ik jullie vertellen dat zij onze lichamen hebben verminkt, op ons hebben gespuugd en de kleine kopieen van de Koran die wij om onze nekken droegen hebben verscheurd?
Allah is de Grootste! Kunnen jullie onze situatie niet begrijpen?
Is het waar dat jullie niet weten wat ons overkomt?
Wij zijn jullie zusters.
God zal jullie morgen ter verantwoording (hierover) roepen.
Bij Allah, wij hebben geen Een nacht doorgebracht sinds wij in de gevangenis zitten, zonder dat een van de apen en varkens op ons sprong om onze lichamen uit elkaar te scheuren met zijn oncontroleerbare lusten.
En wij zijn degenen die over onze maagdelijkheid hadden gewaakt uit vrees voor Allah.
Vrees Allah! Dood ons met hun!
Vernietig ons tesamen met hun!
Laat ons hier niet achter zodat zij hun plezier kunnen krijgen door ons te verkrachten!
Het zal een daad zijn om het woord van de Almachtige God hoog te houden.
Vrees Allah in ons!
Laat hun tanks en vliegtuigen maar buiten staan.
Kom naar ons hier in de gevangenis van Abu Ghraib.
Ik ben je zuster omwille van Allah (Fatima). Ze hebben mij op een dag meer dag negen maal verkracht.
Kan je dat begrijpen?
Stel je voor dat een van je zussen wordt verkracht.
Waarom kan je je dat niet voorstellen, terwijl ik je zuster ben.
Met mij zijn 13 meisjes, allemaal ongetrouwd.
Allemaal zijn ze verkracht in het zicht en gehoor van iedereen.
Zij laten ons niet bidden.
Zij hebben onze kleren afgepakt, en laten ons onszelf niet aankleden.
Terwijl ik deze brief schrijf heeft een van de meisjes zelfmoord gepleegd.
Ze was op een beestachtige wijze verkracht.
Een soldaat sloeg haar op haar borst en dij nadat hij haar had verkracht.
Hij heeft haar aan een ongelooflijke marteling blootgesteld.
Ze sloeg haar hoofd tegen de deur van de cell totdat ze stierf, omdat ze het niet meer kon verdragen, al is zelfmoord verboden in de Islam.
Maar ik excuseer dat meisje. Ik heb gehoopt dat Allah haar zal vergeven, omdat Hij de meest Barmhartige is.
Broeders, ik vraag jullie nog maals, vrees Allah!
Dood ons met hun zodat we eindelijk rust kunnen krijgen.
Help! Help! Help! (Wa Mu'atasima!)
Hierna hebben ongeveer 100 verzetsstrijders een zware aanval ingezet op de gevangenis, en ze dwongen de VS troepen om zich terug te trekken in hun barakken binnen in het gebouw. Mafkarat al-Islam's correspondent in Baghdad heeft gerapporteerd dat de strijders erin zijn geslaagd om een gedeelte van de muren van het gevangeniskamp te vernietigen.
Ze zouden met een explosie een gat van vier meter lang in de binnenste en buitenste schutting die het kamp omringde hebben gemaakt
.Het lot van Fatima en de andere vrouwen met haar is onbekend.
Een individu reageerde gisteren op Fatima's brief op de Ansar site, en schreef:"S
orry, zuster, wij zijn geen mannen. Alleen echte mannen kunnen gehoor geven aan jouw roep voor hulp.
Mannen zijn schaars deze dagen.
Nogmaals sorry zuster."Lees ook Vertaling tape bin Laden (Eng): http://groups.msn.com/nlboeken/artik...02547473594180

Zeer belangrijke hadeeth in het licht van de Palestijnse zaak!

Zeer belangrijke hadeeth in het licht van de Palestijnse zaak!
De boodschapper van Allah (sallallahu ‘alayhi wa sallam) zei: “Sommige mensen zullen op het dag des oordeels verschijnen en hun Imaan zal uitstekend zijn, haar licht zal schijnen vanuit hun borsten en hun rechter handen.
Er zal tegen hen gezegd worden “Blijde tijdingen voor jullie vandaag,
Assalamu ‘alaikum en goedheid voor jullie.
Betreed het paradijs voor eeuwig! De Engelen en de Profeten zullen jaloers op de liefde zijn die Allah voor hen heeft”.
De Sahabah vroegen “Wie zijn zij, Ya RasooluAllah?” Hij (sallahu ‘alayhi wasalam) antwoordde “Zij zijn niet van ons en niet van jullie.
Jullie zijn mijn metgezellen maar zij zijn mijn geliefden.
Zij zullen na jullie komen en zullen het Boek (de Quran) overbodig gemaakt vinden bij de mensen, en de Sunnah, die door hen vernietigd zal zijn.
Dus zij zullen het Boek en de Sunnah vastnemen en deze doen herleven.
Zij zullen deze lezen en onderwijzen aan de mensen (de Qur’an en de Sunnah) en zij zullen een bestraffing ervaren in dit pad die erger/ernstiger en afschrijselijker is dan die jullie [size=150][/size](O Sahabah) hebben ervaren.
Zeker de Imaan van één van hen is gelijk aan de Imaan van veertig van jullie.
Een Shaheed (martelaar) van hen is gelijk aan veertig van jullie Shuhadaa’ (martelaren).
Want jullie hebben een helper gevonden richting de waarheid (de Profeet) en zij zullen geen helper vinden richting de waarheid.
Zij zullen omringd worden door tiranieke heersen op elke plek, en zij zullen in de omgeving van Baitul-Maqdis (Al-Quds, Masjid al-Aqsa) zijn.
Nussrah (hulp en overwinning) van Allah zal tot hen komen, zij zullen de eer ervan in hun handen hebben.
Toen zei hij (sallahu ‘alayhi wasalam) “O Allah, geef hun de Nussrah en maak hun tot mijn nabije vrienden in de Jennah (paradijs).” - Overleverd door Ahmad



De moslimgevangenen
In januari 2002 brachten de Amerikaanse autoriteiten de eerste ‘war on terror’ gevangenen naar de marinebasis Guantánamo Bay in Cuba.

Ondanks internationale protesten, verblijven nog altijd ruim vierhonderd gevangenen van zo’n 35 nationaliteiten in het kamp, zonder aanklacht en zonder uitzicht op een proces.

Sinds 11 januari 2001 hebben in totaal 775 mensen op de basis gevangen gezeten, soms na een jarenlange geheime gevangenschap elders ter wereld.

Geen van hen is ooit door de VS veroordeeld voor enig misdrijf.

Ruim 350 mensen zijn na een aantal jaren weer vrijgelaten zonder ooit berecht te zijn geweest. Ruim veertig keer hebben gevangenen een zelfmoordpoging gedaan – in drie gevallen heeft dat tot hun dood geleid.

Uit een analyse van 500 gevangenen bleek dat slechts 5% van hen door Amerikaanse troepen is opgepakt en dat 86% voor een beloning van duizenden dollars aan de Amerikanen is overgedragen door Pakistaanse troepen of door de Noordelijke Alliantie in Afghanistan.www.amnesty.nl
Een emotionele nasheed over de onschuldige moslimgevangenen over de hele wereld, van Guantanamo Bay tot Indonesie.

Moge Allah hen vrijheid geven...Amien.


Assalamu 'alaykum wa rahmatullahi wa barakatuh,
Broeders en zusters, ik wil graag jullie aandacht vragen voor het volgende:
Vandaag de dag worden de ware geleerden en de oprechte Moslims uit de samenleving weggevaagd, en de verdorven 'geleerden' lopen vrijelijk rond om de mensen te misleiden. Vandaag de dag leven de beste zonen en dochters van deze Ummah in de slechtste omstandigheden, terwijl wij achterover zitten en doen alsof er niets aan de hand is.
De kruisvaarders en hun bondgenoten vernederen, martelen en verkrachten onze edele broeders en zusters in Guantanamo, in Abu Ghuraib, in Bagram, in Belmarsh en alleen Allaah Subhanahu wa Ta'ala weet op hoeveel plaatsen nog meer.
"En zij wreekten zich alleen op hen omdat zij geloofden in Allaah, de Geweldige, de Geprezene."[Surat Al-Buruj; 8]
Een voorbeeld van dit onrecht is onze geliefde Shaykh 'Ali At-Tamimi, een Shaykh die zeer actief was met het geven van Da'wa in Amerika en de wereld afreisde om de mensen op te roepen tot Allaah.
In september 2004 is hij aangeklaagd voor, naar men zegt, het aanmoedigen van een groep Moslimmannen, bekend als de Paintball of Virginia-11-zaak, om in Kashmir te trainen ter voorbereiding op het bevechten van Amerikaanse soldaten in Afghanistan.
Zijn rechtszaak begon op 4 april 2005 en hij werd op 26 april 2005 schuldig bevonden voor het aansporen van zijn volgelingen om in het buitenland te trainen voor de Jihad tegen Amerika.
Hij werd veroordeeld tot levenslang op 13 juli 2005. Deze Shaykh, moge Allaah zijn vrijlating bespoedigen, zette zich in om de Waarheid te verspreiden. Hij verkoos het lijden en strijden op de Weg van Allaah boven de genietingen van deze wereld.
Zijn lezingen en lessen zijn van grote waarde geweest, en zijn het nog steeds, voor de Moslims over de gehele wereld.
Nu hij gevangen zit, is het duidelijk hoe waardevol hij was voor de Islam en de Moslims.
Wij, die weinig tot niks voor de Islam betekend hebben, leven in comfortabele omstandigheden en vergeten degenen die ten onrechte en zonder misdaad gevangen worden gehouden door de ware misdadigers en onderdrukkers.
Als wij aan hen herinnert worden, fluistert de shaytaan ons in dat wij toch niks voor hen kunnen doen.
Weinigen die deze influisteringen negeren en zich inzetten voor hun zaak, want wij kunnen zeker wel iets doen!
Het minste wat je kunt doen, is het verrichten van du'a, wat zeker het beste wapen is voor de gelovige. Ten tweede kunnen wij hen financieel steunen.
En als derde kunnen wij hen brieven schrijven; iets waarvan de waarde zeer onderschat wordt. Al zijn het slechts een paar woorden waarmee je hen herinnert geduld te hebben in deze moeilijke tijden, ze zullen hen in ieder geval het gevoel geven dat zij niet vergeten worden door de Ummah.
Allaah heeft ons deze mogelijkheid geschonken, dus laat deze niet onbenut.
Je kan de Shaykh een brief sturen naar:Dr. Ali al-Timimi 48054-083Alexandria Detention Center2001 Mill RoadAlexandria, Virginia 22314
Of je kunt een berichtje voor hem achterlaten in deze topic. Wij hebben onze gevangenen genoeg in de steek gelaten, het word dus de tijd om nu voor hen op te staan en voor hen op te komen, op wat voor manier dan ook!
Laten we strijden om de ware 'Ulama, die openlijk voor de Waarheid uitkomen te beschermen – zij die de ware erfgenamen van de Profeten zijn.
Laat het feit dat je misschien niet goed Engels spreekt, jou hier niet van weerhouden.
Vraag aan iemand die dit wel kan jou bericht te vertalen, slechts omwille van Allaah en om een dubbele beloning te verkrijgen, insha Allaah.
Voor degenen die deze Shaykh niet kennen, zijn lezingen zijn hier te downloaden.
Moge Allaah hem beschermen tegen de onrechtvaardigen en zijn vrijlating bespoedigen.amin

geschreven door:zuster Sakina.